اتهامات صربستانی به تجاوز جنسی محرکی برای واکنشی مشابه MeToo است


بلگراد ، صربستان – این جنبش مانند جنبش #MeToo به شدت مردسالار بالکان غربی را پوشش می دهد و فعالان امیدوارند که دیگر بازگشتی نداشته باشد.

همه چیز با یک داستان هولناک درباره ادعای تجاوز و آزار در یک مدرسه عالی بازیگری در صربستان آغاز شد. این باعث شده تا هزاران زن در کشورهای همسایه سخنان خود را بیان کنند – غلبه بر اختلافات شدید قومی که به جنگهایی برمی گردد که یوگسلاوی را در دهه 1990 ویران کردند.

و در بخشی از اروپا که سلطه مردان بخشی از یک سنت دیرینه است و زنان بندرت به دنبال آزار و اذیت جنسی هستند ، این به عنوان یک گام بزرگ به جلو تلقی می شود.

سانیا پاولوویچ از گروه زنان خودمختار مستقر در بلگراد گفت: “زنان شروع به صحبت کرده اند و در آینده حتی قویتر خواهند شد.” “سکوت شکسته است.”

میلنا رادولوویچ ، بازیگر صربستانی ، اکنون 26 ساله ، اواسط ژانویه موج خود را به راه انداخت وقتی که در مصاحبه با روزنامه Blic ، میروسلاو الکسیچ ، مربی تأثیرگذار بازیگری را متهم کرد که در حالی که فقط 17 سال داشت ، او را تجاوز کرده است.

رادولوویچ رهبری گروهی از بازیگران زن را بر عهده داشت که با اتهامات خود به پلیس مراجعه کردند. به زودی جزئیات یک الگوی ترسناک طولانی مدت ادعا شده شروع و منجر به دستگیری الکسیچ 68 ساله به دلیل خشونت جنسی ، از جمله تجاوز به عنف شد.

به الکسیچ دستور داده شد تا زمان محاکمه 30 روز در بازداشت بماند. در صورت محاکمه و محکومیت ، می تواند به 15 سال زندان محکوم شود. تخلف را انکار می کند.

رادولوویچ بعداً در مصاحبه ای با هفته نامه ندلنیک گفت: “ما معتقد بودیم كه اگر اجازه دهیم این كار ادامه یابد ، به معنای واقعی كاری شریک خواهیم بود.” این گزارش می گوید در طی 35 سال گذشته حدود 3000 امید فعال از مدرسه الکسیس گذشته است.

رادولوویچ گفت: “هیچ کس از ما نمی توانست زندگی بزرگ و شغل موفق خود را ادامه دهد در حالی که این اتفاق برای کودک دیگری رخ می داد.”

در همسایگان بوسنی و کرواسی ، زنان به سرعت واکنش نشان دادند. در عرض چند ساعت ، شعار #NisiSama ، به معنی “شما تنها نیستید” ، همراه با Nisam Trazila ، یا “من آن را نخواستم” ، یک صفحه در فیس بوک در شبکه های اجتماعی ظاهر شد.

ده ها زن در صربستان ، کرواسی و بوسنی شروع به ارسال تجربیات خود از خشونت کرده اند ، بسیاری از آنها برای اولین بار آنها را فاش کرده اند. در پایان ژانویه ، صفحه من ترازیلا نیستم بیش از 40،000 دنبال کننده داشت.

در نتیجه ، طی دو هفته دهها شکایت از آزار و اذیت جنسی ثبت شد – تقریباً به همان میزان که معمولاً برای یک سال در کرواسی ثبت می شود – و حداقل دو استاد دانشگاه بلافاصله اخراج شدند.

در غرب ، در اسلوونی ، یک بازیگر جوان به مدت دو سال در مورد ادعای آزار جنسی توسط استاد آکادمی درام لیوبلیانا با رسانه های محلی صحبت کرد. یک آژانس خبری رسمی STA گزارش داد که یک نظرسنجی دانشجویی نشان داد که از هر ده دانش آموز ، یک نفر در معرض آزار جنسی قرار دارد.

در شمال مقدونیه – که زمانی بخشی از یوگسلاوی سابق بود – روز چهارشنبه اعتراض به آزار و اذیت جنسی در شبکه های اجتماعی چند صد نفر را جمع کرد.

نادین میچیچ بازیگر زن بوسنیایی که به ایجاد صفحه فیس بوک کمک کرد ، به آژانس خبری کرواسی HINA گفت: “آنچه مشخص شده و کاملاً واضح است این است که اعداد تکان دهنده هستند.”

کرواسی یکی از اعضای اتحادیه اروپا است و صربستان و بوسنی امیدوارند که به این کشور بپیوندند ، اما هر سه با خشونت گسترده جنسیتی و محکومیت های ناچیز آزار جنسی ، بسیار محافظه کارانه باقی می مانند.

برای تغییر مسیر ، فعالان خواهان فشار کمتری بر قربانیان هستند که به طور مرتب در موارد آزار و اذیت با مراحل قانونی طولانی روبرو می شوند. فراخوانهایی برای آموزش در مدارس ابتدایی نیز ظاهر شده است.

الكساندر باوكال ، استاد دانشكده روانشناسی دانشگاه بلگراد ، گفت: این واقعیت كه زنان جرأت صحبت كردن درمورد آزمایشات خود را به صورت علنی پیدا كرده اند ، برای آنها و جامعه مهم است.

وی گفت: “چنین مواردی ما را ملزم می کند که باورهای ریشه دار و عمیق خود را تغییر دهیم.” “آزار و اذیت (جنسی) در جامعه سنتی تابو است.”

دو سال پیش ، یک زن صربستانی دیگر در مرکز پرونده آزار و اذیت جنسی قرار داشت: ماریا لوکیچ با تهدید به امنیت وی برای ارجاع رئیس قدرتمند خود به دادگاه مخالفت کرد.

لوکیچ ماه گذشته پس از اعزام متجاوز به خود ، شهری قوی از حزب پوپولیست حاکم ، برای اجرای حکم سه ماه زندان پیروزی مهمی به دست آورد.

و با این وجود ، گرچه مورد حمایت قرار گرفت ، اما هم لوکیچ و هم بازیگران بلگرادی دچار اظهارنظرهای منفی و تمسخر می شوند. آنها گفتند که بارها و بارها از طرف خانواده و وکلا به آنها توصیه شده است که تعقیب جنایتکاران خود را فراموش کنند.

به طور رسمی ، کشورهای بالکان غربی گامهایی را برای تقویت حقوق زنان برداشته اند ، اما فرهنگ غالب ماچو ، همراه با ترس از رسوایی عمومی در صورت پایان یافتن مسائل جنسی یا سایر مسائل خصوصی در دادگاه ها ، مانع از زنان می شود.

فعال پاولوویچ معتقد است که این مسئله به طور غیرقابل برگشتی تغییر می کند – اکنون تماس با خط تلفن گروه وی نه تنها در مورد خشونت خانگی بلکه همچنین بر آزار و اذیت جنسی متمرکز است ، و او می گوید که “زنان اکنون در مورد این موضوع در مغازه ها ، آرایشگاه ها ، حمل و نقل عمومی صحبت می کنند”.

بوکل همچنین موافقت کرد که پرونده بازیگری ممکن است تغییر کند زیرا قربانیان دختران بسیار جوانی هستند که به دنبال آرزوهای خود به مدرسه می آیند. با این حال ، وی هشدار داد که “چنین تحولی (در جامعه) به زمان و صبر نیاز دارد.”


منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>