او در “ما رینی” بلوز آگوست ویلسون را کانال می کند


نیویورک – مانند بسیاری از کسانی که در خلق ته سیاه ما کار کرده اند ، خلاصه کردن آنچه آگوست ویلسون نمایشنامه نویس برای او غیر از پاسخ دادن به “همه چیز” برای ویولا دیویس آسان نیست.

اولین نقش صحنه ای دیویس در فیلم “بیا و برو” ساخته جو ترنر ساخته ویلسون بود. او در برادوی با “هفت گیتار” خود اولین بار حضور داشت و برای “King Hadley II” برنده تونی شد. وی پس از بازی رز در برادوی در حصارهای ویلسون ، با بازی در فیلم دنزل واشنگتن در سال 2016 با کسب یک جایزه اسکار ، نقش خود را تکرار کرد. به خصوص به عنوان یک دانشجوی درام ، وقتی او برای اولین بار با ویلسون ، نمایشنامه نویسی که در میان بزرگان دیگر ایستاد ، چراغ جدیدی روشن شد. آرتور میلر. یوجین اونیل شکسپیر

دیویس می گوید: “شما همیشه سعی می کنید در آن نقش ها جا بیفتید ، سعی می کنید که شخص دیگری شما را در آن نقش ها ببیند و در مغز شما به نوعی زن سفید تبدیل شود.” “با اوت ، وقتی او آمد ، من مجبور به انجام این کار نبودم. این نقش ها بخش بزرگی از زندگی من است. قرار دادن یک میخ مربع در یک سوراخ گرد نیست. این چیزی است که کاملاً به من می گوید برای تجسم مجبور نیستم بجنگم. هنوز کار و کار زیادی لازم است ، اما فکر نمی کنم لازم باشد بوم آنچه هستم را تغییر دهم. او نمایشنامه نویس ماست. مال ماست “

ته سیاه جورج کی ولف که جمعه از شبکه نتفلیکس پخش می شود ، دومین اقتباس سینمایی از نمایشنامه های ویلسون در یک پروژه بلند پروازانه به رهبری دنزل واشنگتن است. وی به دنبال Fences و Ma Rainey ، قصد دارد اقتباس از چرخه معروف وکلون ویلسون ، مجموعه ای 10 تایی را که در هر دهه قرن 20 گسترش می یابد ، ادامه دهد. (روی عرشه درس 1930 پیانو با باری جنکینز است که همچنین توسط جان دیوید واشنگتن و ساموئل ال جکسون کارگردانی شده است.)

“این فیلم ها مخاطبان بسیار گسترده تری خواهند داشت. افراد بیشتری نام آگوست ویلسون را می دانند و می دانند که شغل او چیست. ”گفت: کنستانزا رومرو ، بیوه ویلسون و پیمانکار املاک خود. “متأسفانه ، آنها در مورد اوضاع آفریقایی آمریکایی های امروز صحبت می کنند.”

“پایین سیاه” کارشناسی ارشد راینی در چرخه قرن بی نظیر است. این مکان که در سال 1927 در شیکاگو واقع شده است ، تنها کسی است که در خارج از پیتسبورگ برگزار می شود. همه نمایشنامه های ویلسون از زیبایی غم انگیز آبی ها سر و صدا می کنند ، اما “ما راینی” خیس شده است. ، و یک زن غیرقانونی آزاد شده از جنوب. راین علیرغم دنیای جیم کرو در اطرافش ، آشکارا دوجنسگرایانه و با افتخار تحریک آمیز بود.

دیویس می گوید: “من در زندگی خودم بیشتر خجالتی ، خجالتی تر هستم ، احتمالاً اضطراب بیشتری دارم.” “او همه چیزهایی است که من نیستم. او شخصی نیست که برای کار خود احساس عجله کند. او می داند که لایق است. او دقیقاً می داند چرا شایسته است. او به خاطر رابطه جنسی خود عذرخواهی نمی کند. بنابراین وقتی آن را پوشیدم ، احساس کردم لگنم بیشتر تاب می خورد. حتی احساس می کردم پاشنه هایی مثل Ma Rainey بهتر از ویولا می پوشم. “

علی رغم این عنوان ، شخصیت اصلی بازی لوو است (چادویک بوسمن ، در آخرین اجرای خود) ، یک شیپور بلندپرواز با رویکرد به روزتر به موسیقی رنی و آرزوهای بزرگ منفجر شدن به تنهایی. در نقش بوسمن ، او شخصیتی دردناک و تراژیک است که تحت تأثیر آسیب های برده داری قرار دارد تا اینکه آینده ای غیرقابل دسترس را بدست آورد. او از این طریق مبارزات 100 سال پیش و همین امروز را ارائه می دهد.

“یکی از مواردی که من تاکنون گفته ام این است: این داستان لوو است. من فکر می کنم محصول نهایی این را نشان می دهد ، “رومرو می گوید.” من معتقدم این چیزی است که آگوست می گوید. “

تعدادی از نمایش های ویلسون روی میز بود ، اما واشنگتن به دلیل شخصیت نسبتاً متراکم (عمدتا در تعداد اندکی فضای داخلی) و جذابیت انتخاب بازیگران دیویس و بوزمن ، به سراغ Ma Rainey رفت. واشنگتن در مورد کارگردانی و مترجم قدیمی ویلسون ، روبن سانتیاگو-هادسون ، برای نوشتن فیلمنامه به کارگردان خود ، The Iceman Cometh ، کهنه کار برادوی جورج ک. وولف ، متوسل شد. حفظ شعر و ریتم ویلسون در گفتگو مهمترین چیز بود.

لنگستون هیوز کتابی نوشت به نام راههای مردم سفید پوست. “سانتیاگو-هادسون می گوید” آگوست ویلسون ده نمایشنامه درباره مسیر سیاه پوستان نوشت. بلکه روش های ما در رفتار خاص و اصیل خود در پاسخ به زخمی که آمریکایی بر ما وارد کرده ، کار وی را بسیار زیبا و درخشان کرده است. همیشه تعطیل است. منظور من از جشنی مانند جشن ویولن و ایستادن در کف نیست. می خواهم بگویم: ببینید چه چیزی را پشت سر گذاشتم و اینجا قرار است یک داستان بگویم. “

اما هر چقدر ما رائینی به ویلسون ، که در سال 2005 درگذشت ، ادای احترام کرد ، ولف نمی خواست حس ترس و هیبت داستان را تحویل بگیرد. او برای اینکه به زبان و شخصیت بپردازد ، یک دوره تمرین دو هفته ای را تحمیل کرد.

“من می خواستم ، به دلیل نداشتن کلمه بهتر ، آگوست ویلسون را حذف کنم و فقط شخصیت های او را بگذارم. بنابراین این همان چیزی است که لوو در مورد آن صحبت می کند. “ولف می گوید” اینها کاتلر و اسلو دراگ و ما رینی هستند که صحبت می کنند. وقتی با بازیگران کار می کنم ، س aالات زیادی می پرسم. نه به این دلیل که من واقعاً به دنبال پاسخ هستم ، اما از طریق فرایند صحبت کردن و به چالش کشیدن ایده های پیش فرض ، یک س aال را شروع می کنم که منجر به کشف می شود. “

دو مورد از تحسین برانگیزترین اجراهای سال پس از آن برگزار شد. انتظار می رود که دیویس و بوسمن هم نامزدهای اسکار را برنده شوند. از نظر دیویس ما ، او قهرمانی نیست که بخواهد رها کند یا تحسین را متوقف کند.

“خط مورد علاقه من این است:” به قلب خود گوش فرا دهید. ما به صدای درون گوش می دهیم. این تنها چیزی است که برای ما مهم است. ” “منظور من این است که بیشتر افراد یک عمر طول می کشد.”

این فیلم به بوسمان اختصاص دارد که در ماه آگوست در سن 43 سالگی بر اثر سرطان روده بزرگ درگذشت. هیچ کس در این فیلم که سال گذشته در پیتسبورگ فیلمبرداری شده بود ، از مشکلات سلامتی بوزمن اطلاع نداشت. این فقط به احترامی که برای عملکردی که دیویس از آن به عنوان “متعالی” می گوید ، اضافه می کند.

“او با شخصیت لو بازی نمی کند. او 150٪ مطلق خود را به او می دهد. ” “من فکر می کنم چیزی در ماه آگوست وجود دارد که بازی A را در همه نشان می دهد.”

رومرو دوست دارد بازیگران ، کارگردانان ، نویسندگان و کارگردانانی را که بارها و بارها به کار همسرش برمی گردند ، “جنگجویان ویلسونین” بنامد. او فکر کرد بوسمن در میان آنها خواهد ماند. بوسمن به نقل از “جو ترنر بیا و برو” نوشت: در سال 2013 ، او به طرز دلهره آور درباره ملاقات با ویلسون و تغییر دائمی نمایشنامه هایش نوشت – تا به او کمک کند “آهنگ من را پیدا کند”.

برای به اصطلاح جنگجویان ویلسونین که هنوز در کنار ما هستند – ارتشی که روز به روز در حال افزایش است – “پایین سیاه ما رینی” به معنای پایان نیست ، بلکه ادامه یک سفر مادام العمر است. سانتیاگو-هادسون ، دوست ویلسون در زمان زنده بودن ، هر یک از نمایش های او را بازی می کرد یا کارگردانی می کرد. هنوز تمام نشده. او می گوید: “من می خواهم با این کار ، با دوستم آگوست در ارتباط باشم ،” تا زمانی که بمیرم.

———

نویسنده AP ، Jake Coyle را در توییتر خود در زیر دنبال کنید: http://twitter.com/jakecoyleAP




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>