ایزابل آلنده در مورد فمینیسم ، سریال های تلویزیونی و عشق در یک بیماری همه گیر


نیویورک – ایزابل آلنده نه تنها پر خواننده ترین نویسنده اسپانیایی در جهان است ، بلکه یک فمینیست خود خوانده و صریح است. بنابراین جای تعجب نیست که آخرین کتاب او ، روح یک زن ، در ماه تاریخ زنان ، چند روز قبل از آغاز مینی سریال زندگی او در HBO Max ، وارد ایالات متحده شد.

این نویسنده شیلیایی در اولین کتاب علمی خود طی بیش از یک دهه ، رابطه او با فمینیسم را مرور می کند و کسانی را که او را مشخص کرده اند ، از مادرش پانچیتا و دخترش پائولا گرفته تا کارمند ادبی کارمن بالسلز و نویسندگان ویرجینیا وولف و مارگارت اتوود ، به یاد می آورد. او همچنین در مورد جنبش #MeToo ، ناآرامی های شیلی و بیماری همه گیر ویروس کرونا تأمل می کند.

آلنده در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس در مصاحبه ای با زوم از خانه اش در کالیفرنیا گفت: “سال همه گیری همه چیز را فلج کرد و بسیاری از آنچه زنان انجام داده بودند بیرون آمدن به خیابان ها برای تجمع و اعتراض بود.” “زنان خود بسیار آسیب پذیر هستند ، زنان در کنار هم شکست ناپذیر هستند … نه اینکه فکر می کنم این عقب گرد کرده یا متوقف شده است. این رو به جلو است. “

50 سال اول زندگی او در “ایزابل: داستان صمیمی نویسنده ایزابل آیلنده” نمایشی سه مرحله ای در روز جمعه در HBO Max با بازیگر دانیلا رامیرز بازیگر شیلیایی در HBO Max دراماتیک شد.

این مینی سریال به تهیه کنندگی مگمدیا شیلی و کارگردانی رودریگو بازائز داستان مرگ دخترش را روایت می کند که در سال 1992 در سن 29 سالگی در حالی که در کما بود و از بحران پورفیریا کما بود (همانطور که آلنده در خاطرات خود در سال 1994 پائولا نوشت) درگذشت

“این باعث گریه من شد زیرا این کار با پائولا در بیمارستان آغاز شد و با مرگ پائولا پایان یافت. من و پسرم (نیکلاس) او را دیدیم و هر دو مجبور شدیم متوقف شویم چون با صحنه اول خیلی سخت گریه می کردیم. اما بعد از آن بهبود می یابد به این معنا که دیگر برای ما خیلی احساساتی نیست. “

آلنده کتاب جدیدی را هر 8 ژانویه روانه بازار می کند. سال گذشته ، قرنطینه به او اجازه داد که نه یک ، بلکه دو مورد دیگر را تکمیل کند: روح یک زن ، منتشر شده توسط Ballantine Books ، و رمان آینده ، ویولتا ، که با همه گیری همه گیر 1918 آغاز می شود (که واقعاً در شیلی در سال 1920 آغاز شد). “او اشاره می کند) و با همه گیری امروز پایان می یابد. وی گفت: “این زندگی یک زن در این مدت است.”

آلنده شروع خود را به عنوان یک فمینیست به یاد آورد و همچنین تجربه خود را به عنوان یک “عروس” 78 ساله در زندان بازگو کرد. در ژوئیه 2019 ، با شوهر سوم خود ، وکیل نیویورک ، راجر کوکراس ازدواج کرد.

پاسخ ها برای اختصار و شفافیت ویرایش می شوند.

AP: شما گفتید که از کودکی نگران بی عدالتی در مورد زنان هستید و این چیزی است که باید در خانواده خود ببینید. اما چه زمانی و چگونه فهمیدید که یک فمنیست هستید؟

آلنده: عزیزم ، آن زمان چنین کلمه ای وجود نداشت! هنگامی که من در دهه 1940 در شیلی دختر بودم ، در یک خانواده محافظه کار ، کاتولیک ، پدرسالار ، مادرم توسط شوهرش رها شد و ما در خانه پدربزرگم زندگی می کردیم. همه مردان ، عموها و پدربزرگ من. و پدربزرگ من یک پدرسالار مطلق بود. او مرد بسیار خوبی بود ، من او را می پرستیدم ، اما او بالاترین مقام بود ، او مانند خدا بود. آنچه پدربزرگم گفت مورد سال قرار نگرفت. من با این احساس بزرگ شدم که مادرم در یک وضعیت بی عدالتی ، در یک وضعیت نابرابری ، آسیب پذیری قرار دارد. مادرم در یک خانه زندگی می کرد و حدس می زنم پدربزرگم هزینه مدرسه و همه اینها را پرداخت کند ، اما مادرم هیچ وقت پول نداشت ، هیچ وقت آزادی نداشت. در آن زمان ، به عنوان یک زن تفرقه زده ، در این جامعه ، مادرم بسیار اخم می کرد. او باید بسیار از شهرت خود مراقبت کند ، که بسیار محدود هم بود. و چه موقع فهمیدم که این عصبانیتی که احساس کردم نام دارد؟ فکر نمی کنم تا زمان نوجوانی بود زیرا هیچ مرجعی وجود نداشت. و نمی توانستم درک کنم که واقعا جنبشی وجود دارد و می توانم تا 20 سالگی به آن جنبش تعلق داشته باشم.

AP: و آیا شما به هر طریقی احساس رهایی یا همراهی داشتید؟ چگونه او را به یاد می آورید؟

آلنده: یادم می آید وقتی خواجه زن (1970) نوشته ژرمن گریر را خواندم ، كتابی با شوخ طبعی ، باهوش ، با روشی برای گفتن چیزهایی كه خیلی مستقیم و واضح بود. من همه این احساسات را احساس کردم ، اما آنها را ابراز نکرده ام ، تا زمان خواندن این کتاب نمی دانستم چگونه آنها را فرموله کنم.

AP: The Woman’s Soul اولین کتاب علمی شما در بیش از یک دهه گذشته است. چه شد که اکنون آن را نوشتید؟

آلنده: این ایده من نبود. من اخیراً در مکزیک سخنرانی کردم و سخنرانی یک پدیده ویروسی بود. ناشران در اسپانیا تصور می کردند که آن را به عنوان یک کتاب کوچک منتشر می کنند. من آن را خواندم و گفتم: “این چیز کاملاً قدیمی است” ، زیرا در مدت کوتاهی #MeToo ، سیاه زندگی مهم است ، اعتراضات زنان در خیابان … خیلی اتفاقات افتاده بود که در سخنرانی ذکر نشده بود . من گفتم: “نه ، فایده ای ندارد.” سپس من در مورد مسیر خودم و اینکه چگونه حرکت را تقریباً همزمان تجربه کردم ، فکر کردم؟ جنبش آزادی زنان بسیار قدیمی است ، اما واقعاً با قرص در دهه 1960 آغاز شد ، زمانی که زنان برای اولین بار توانستند قدرت باروری خود را کنترل کنند. این فضایی ایجاد کرد که قبلاً وجود نداشت ، فضایی که مادرم البته آن را نداشت – مادرم چهار سال ازدواج کرده بود و سه فرزند داشت.

پاسخ: شما شروع به نوشتن آن كردید فقط زمانی كه ما به دلیل همه گیری قفل كردیم. امیدوارید اکنون با جنبش زنان چه اتفاقی بیفتد؟

آلنده: در سال همه گیری ، همه چیز فلج شد ، اما همه چیز به جلو حرکت می کند. و فمینیسم به جنبشهای دیگری که در خیابان نیز هستند ، مانند Black Lives Matter ، که یک فعالیت براندازی علیه استقرار است ، علیه یک نظام نژادپرستانه پیوست. همین سیستم ، سیستم شوونیستی ، همان چیزی است که برتری مردان را بر زنان دیگر ، بر نژادهای دیگر ، بر افرادی که هیچ قدرتی ندارند ، بر فرزندان می دهد. وقتی قدرت یک رستوران را به چالش می کشیم ، آنقدر چیزهای مشترک مشترک داریم که می توانیم این کار را با هم انجام دهیم. ما به مرحله ای رسیده ایم که باید جامعه ای را که در آن زندگی می کنیم متزلزل کنیم و سعی کنیم یک امر جدید ، پایدار ، عادلانه و بهتر برای همه خود ایجاد کنیم.

AP: همه گیری چگونه با شما رفتار کرد؟

آلنده: خوب ، زیرا آنچه نویسنده به آن نیاز دارد زمان ، سکوت و خلوتی است و همه گیری این وضعیت را به من داد. من عروس هستم و نگاه می کنم ، بیماری همه گیر یک آزمایش تورق است چون مثل یک ماه عسل طولانی است که هرگز تمام نمی شود (می خندد). اما در طول این ماه عسل چیزهای زیادی به عنوان یک زن و شوهر ، به عنوان یک خانواده قابل استنباط برای بشریت ، آموختیم: ما مجبور می شویم در یک سیاره شکننده ، در یک فضای محدود که باید پایدار باشد زندگی کنیم ، که باید نظم و نظافت را حفظ کنیم ، در غیر این صورت ما هلاک خواهیم شد که ما به صبر ، تحمل ، شفقت ، مهربانی احتیاج داریم.

AP: احساس شما در مورد فیلم بیوگرافی چیست؟

آلنده: تنها چیزی که من از آنها خواستم احترام گذاشتن به سایر افرادی بود که در این سریال ظاهر می شوند ، زیرا ببینید ، من خاطرات زندگی خودم را نوشتم ، کمی پرحرف هستم ، بنابراین حق ادعای رازداری ندارم. اما افراد اطراف من که زندگی خصوصی دارند باید به آنها احترام بگذارند. این داستانها متعلق به من نیست. اما آنها (تهیه کنندگان) کار خوبی انجام دادند زیرا به شوهر سابق من ، فرزندانم احترام می گذاشتند. من نتیجه نهایی را خیلی دوست داشتم.

———

Sigal Ratner-Arias را در توییتر به آدرس https://twitter.com/sigalratner دنبال کنید.




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>