تونی رایس ، استاد گیتاریست روی چمن های آبی ، در 69 سالگی درگذشت


تونی رایس ، رئیس ارشد بلوگراس ، در 69 سالگی درگذشت که در آن به دلیل بازی سریع و روان طرفداران سراسر جهان را به خود جلب کرد.

تونی رایس ، منتخب اصلی بلوگراس که علاقه مندان در سراسر جهان را به دنبال شنیدن صدای سریع و صافی که از گیتار مارتین D-28 خود به گوش می رساند ، در 69 سالگی درگذشت.

به گفته سخنگوی انجمن موسیقی بین المللی بلوگراس ، رایس روز جمعه در خانه خود در ریدزویل ، کارولینای شمالی درگذشت ، وی جزئیات بیشتری را بلافاصله ارائه نداد. رایس با همسرش پاملا هاجس رایس در ریدزویل زندگی می کند.

ریکی اسکاگز ، یکی از بسیاری از نوازندگانی که به رایس احترام می گذاشت و با او اجرا و ضبط می کرد ، وی را “تنها تأثیرگذارترین گیتاریست آکوستیک در 50 سال گذشته” خواند.

اسکاگز این آخر هفته در فیس بوک نوشت: “زمانی در صبح کریسمس ، در حالی که قهوه درست می کرد ، دوست عزیز و قهرمان گیتار ما ، تونی رایس درگذشت و سفر سریع خود را به خانه آسمانی خود انجام داد.”

“بسیاری ، اگر نه همه ، گیتاریست های مدرن Bluegrass می گویند دندان های خود را از موسیقی تونی رایس کوتاه می کنند. او عاشق این بود که بازیکنان نسل بعدی با عزیزانش بازی کنند. فکر می کنم آنجا بود که او به عنوان بازیکن بسیار خوشحال شد. “

از جمله دیگرانی که ادای احترام کردند ، جیسون ایسبل ، بلا فلک و کمدین استیو مارتین ، یک بازیکن بانجو باسابقه بود که در توییت خود نوشت: “آه ، تونی رایس. اسمی که من در تمام زندگی ام می شناختم. نوازنده عالی “

قد بلند و لاغر و با حضور کم زنده ، که در تضاد با پویایی گیتار او است ، رایس در ربع قرن گذشته دارای مشکلات سلامتی بوده است. یک اختلال عضلانی در اطراف تارهای صوتی باعث شد او نتواند روی صحنه آواز بخواند و آرنج تنیس بازی او را محدود کند. آخرین اجرای زنده او در گیتار در سال 2013 بود ، زمانی که وی به تالار مشاهیر موسیقی بین المللی Bluegrass راه یافت.

رایس در سال 2015 به گرینزبورو نیوز و رکورد گفت: “من به چشم مردم برنخواهم گشت تا زمانی که نوازنده ای که بودم ، جایی که ترک کردم یا بهتر شدم.” “من خوشبختم که در این سالها بسیار پارسا بوده ام من کسی را فریب نخواهم داد “

رایس ده ها آلبوم منتشر کرده است ، از جمله چندین آلبوم به عنوان عضوی از کوینت دیوید گریسمن. “Skaggs & Rice” با ریکی اسکاگز ؛ مانزانیتا به عنوان رهبر واحد تونی برنج ؛ و تلاش های انفرادی مانند تونی رایس و من و گیتار من.

او از جری گارسیا گرفته تا دالی پرتون با همه بازی کرد و جوایزی دریافت کرد ، از جمله گرمی بهترین اجرای ساز در کشور در سال 1993 و به نقل از انجمن موسیقی بین المللی بلوگراس به عنوان گیتاریست سال.

رایس که در دیوید ویرجینیا ، از دیوید آنتونی رایس متولد شد ، در لس آنجلس بزرگ شد و به زودی – به همراه خواهران و برادرانش ، لری ، ویات و رونی – عشق پدر موسیقی دان خود را به چمن آبی جذب کرد. در سن 20 سالگی ، تونی رایس عضو ستاره بانجو JD Crowe New South بود و در اواسط دهه 20 با همکاری پنج گانه Grismen همکاری کرد.

تأثیر کلیدی در آغاز ، کلارنس وایت ، گیتاریست ، ستاره ای اهل کشور و بلوگراس بود که در اواخر دهه 1960 به عنوان عضوی از Byrds به راک روی آورد. وایت در سال 1973 هنگامی که توسط یک اتومبیل مورد اصابت قرار گرفت فقط 29 سال داشت و از جمله دارایی هایی که وی ترک کرد یک گیتار D-28 بود که وی را در حالی که فقط 9 سال داشت به رایس سپرد تا وی نوازندگی کند.

D-28 که در سال 1935 تولید شد ، برای مقابله با هر یک از مالکانش زندگی داشت. یک بار وایت با اسلحه گلوله به او شلیک کرد ، و بار دیگر با وانت خود او را زد. پس از مرگ وایت ، رایس فهمید كه D-28 به یكی از دوستان وایت در كنتاكی فروخته شده و آن را به قیمت 550 دلار پول نقد خریداری كرده است ، هرچند كه مجبور به خرید رشته جدیدی از رشته ها شد.

در اواسط دهه 1990 ، او تقریباً گیتار خود را هنگام طوفان گرمسیری در فلوریدا از دست داد. همچنین به خاطر نگه داشتن مارهای زنگی در آن معروف بود ، این یک سنت موسیقی قدیمی است.

او در سال 2016 به Fretboard Journal گفت: “این یک ابزار زیبا است.” من هرگز آن را بر نمی دارم ، اما فکر نمی کنم اینگونه باشد. باید جام مقدس باشد. “

———

این داستان برای اولین بار در 27 دسامبر سال 2020 منتشر شد. در 28 دسامبر سال 2020 به روز شد تا تصحیح شود که تونی رایس مارهای جغجغه ای را در یکی از گیتارهای ارزشمند خود نگه داشته است ، نه مارهای زنگی.


منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>