دادگاه آمریكا در حال نبرد برای هنر وارهول ، یك عكاس را با یك عكاس می برد


دادگاه تجدیدنظر فدرال در بحث حق چاپ علیه بنیادی که مجموعه ای از آثار هنری اندی وارهول را بر اساس عکس های پرنس او ​​راه اندازی کرده ، طرف یک عکاس قرار گرفته است.

دادگاه تجدیدنظر دوم آمریكا مستقر در نیویورك اعلام كرد كه آثار هنری ایجاد شده توسط وارهول قبل از مرگ وی در سال 1987 تحول آفرین نبوده و نمی تواند بر تعهدات كپی رایت عكاس لین گلداسمیت غلبه كند. وی پرونده را برای ادامه مراحل به دادگاه بدوی برگرداند.

در مدار دوم که توسط قاضی جرارد ای.لینچ نوشته شده است ، مدار دوم گفت: “مهمتر از همه ، سری Prince عناصر اساسی Goldsmith Photograph را بدون افزودن یا اصلاح قابل توجه آن عناصر حفظ می کند.

این حکم حکم قاضی منهتن در سال 2019 مبنی بر متفاوت بودن تصاویر وارهول با عکسهای گلداسمیت را لغو کرد و از حق چاپ گلداسمیت فراتر رفت.

قاضی منطقه ای ایالات متحده جان جی كولت در منهتن به این نتیجه رسیده بود كه وارهول تصویر شاهزاده ای آسیب پذیر و ناجور را به یك اثر هنری تبدیل كرده است كه خواننده را “یك چهره بزرگتر از زندگی” ساخته است.

در سال 1984 ، Vanity Fair به یکی از پرتره های استودیویی سیاه و سفید Princes ‘Goldsmith مجوز گرفت که در دسامبر 1981 به قیمت 400 دلار گرفته شد و به وارهول سفارش داد تا برای مقاله ای با عنوان Purple Fame تصویری از Prince تهیه کند.

این جنجال ها پس از مرگ پرینس در سال 2016 به وجود آمد ، زمانی که بنیاد هنرهای تجسمی اندی وارهول اجازه استفاده از سریال های شاهزاده وارهول را برای استفاده در یک مجله بزرگداشت زندگی پرنس داد. یکی از ساخته های وارهول در ماه مه 2016 روی جلد یک مجله بود.

گلداسمیت ادعا می کند که انتشار آثار وارهول یک فرصت صدور مجوز در سطح عالی را از بین برد.

وکیل لوک نیکاس گفت بنیاد وارهول این تصمیم را به چالش می کشد.

نیكاس در بیانیه ای گفت: “بیش از پنجاه سال تاریخ هنر تثبیت شده و اجماع رایج موید این است كه اندی وارهول یكی از تحول آفرینترین هنرمندان قرن بیستم است.” “اگرچه بنیاد وارهول به شدت با تصمیم زنجیره دوم مخالف است ، اما این واقعیت را تغییر نمی دهد ، و همچنین تأثیر کار اندی وارهول بر تاریخ را تغییر نمی دهد.”

وکیل باری وربین گفت که گلداسمیت ، مشتری او ، “از همه خوشحال و بسیار سپاسگزار همه که به موفقیت در این امر کمک کرده است”.

وربین در ایمیل خود گفت: “جدا از اینکه درمورد نتیجه به وجد بیایم ، فکر می کنم این یک حرکت طولانی مدت است که به کاربرد بیش از حد گسترده” منصفانه “استفاده منصفانه از حق چاپ تبدیل شده است.”

وی افزود: “این تصمیم به حمایت از حقوق عکاسانی کمک می کند که تحت عنوان استفاده عادلانه توسط هنرمندان مشهور برای استفاده تجاری مورد سوisa استفاده قرار می گیرند.”

هیئت پانل دوم اظهار امیدواری کرد که تصمیم این قانون وضوح بیشتری در قانون کپی رایت ایجاد کند. او بارها و بارها کپی رایت را با آنچه که در هنگام ساخت فیلم ها به کتاب تبدیل می شود مقایسه می کند. این فیلم خاطرنشان می کند ، این فیلم غالباً کاملاً متفاوت از کتاب است ، اما همچنان تعهدات مربوط به حق چاپ را حفظ می کند.

دادگاه تجدیدنظر همچنین اظهار داشت که ماهیت منحصر به فرد هنر وارهول نباید به این موضوع مربوط باشد که آیا اثر هنری به اندازه کافی دگرگون شده باشد تا “استفاده منصفانه” از حق چاپ را در نظر بگیرد ، اصطلاحی قانونی که هنرمند را از پرداخت مجوز معاف می کند. هزینه های مواد اولیه که بر اساس آن است.

دادگاه تجدیدنظر گفت: “ما مجبور می شویم توضیح دهیم که کاملاً بی ربط به این تحلیل است که” هر کاری از سری پرنس بلافاصله به عنوان “وارهول” شناخته می شود. ” “سرگرمی با این منطق به طور حتم امتیاز یک مشهور سرقت علمی را ایجاد می کند. هرچه هنرمند با تثبیت و سبک متمایزتر باشد ، آزادی عمل این هنرمند برای سرقت از آثار خلاق دیگران بیشتر خواهد بود. “


منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>