راش لیمبو ، “صدای محافظه کاری آمریکا” درگذشت


لیمبا ، عاشق صریح سیگار ، مبتلا به سرطان ریه شد. مرگ وی در وب سایت وی اعلام شد.

رئیس جمهور ترامپ طی سخنرانی در مورد وضعیت اتحادیه ، به لیمبو مدال آزادی ریاست جمهوری ، بالاترین افتخار مدنی در کشور اعطا کرد.

محافظه کار ، معتاد به شدت ، معتاد به خود ، و از زندگی بزرگتر ، لیمبو بیش از 30 سال با استعداد خود در انحراف و کنایه ، شنوندگان را تشویق می کند.

او خود را سرگرم کننده خواند ، اما سر و صداهای وی در طول پخش سه ساعته رادیویی هفتگی رادیو از نزدیک به 600 ایستگاه آمریکایی ، گفتگوی سیاسی ملی را شکل داد و جمهوری خواهان عادی و جهت حزب آنها را متزلزل کرد.

او که از صدایی خلق شده برای پخش خوشبخت بود ، عقاید خود را با چنان اطمینان ابراز داشت که پیروانش یا همان “Ditto-Head” ، به قول وی سخنان وی را به عنوان یک حقیقت مقدس پذیرفتند.

لیمبا با بی حیائی معمولی به نویسنده Zev Shafets در کتاب Rush Limbau: An Army of One 2010 گفت: “در قلب و روح من می دانم که من به موتور فکری جنبش محافظه کار تبدیل شده ام.”

مجله فوربس درآمد او برای سال 2018 را 84 میلیون دلار تخمین می زند و او را به عنوان شخصیت رادیویی در پشت هوارد استرن قرار می دهد.

لیمبو عنوان “خطرناکترین مرد آمریکا” را به عنوان نشان افتخار به خود گرفت. وی گفت که او “حقیقت یاب” ، “دکتر دموکراسی” ، “عاشق بشریت” ، “توپ کوچک بی خطر و ناز” و “انسان خوب” است. او ادعا می کند که “استعداد خداگونه” دارد.

مدتها قبل از ظهور ترامپ در سیاست ، لیمبو به دشمنان خود توهین کرد و علیه رسانه ها عصبانی شد و او را به دامن زدن به دروغ های عمومی متهم کرد. وی از دموکرات ها و دیگران از کمونیست های چپ ، واچوها ، فمنازی ها ، افراط گرایان لیبرال ، فاجران و رادیکال ها خواست.

وقتی بازیگر مایکل جی فاکس ، که از بیماری پارکینسون رنج می برد ، در تبلیغات یک مبارزات دموکراتیک ظاهر شد و لیمبو لرزش را مسخره کرد. وقتی یک مدافع بی خانمان واشنگتن خودکشی کرد ، شوخی هایش را شکست. همانطور که در دهه 1980 اپیدمی ایدز بیداد می کرد ، این مرد در حال مرگ را روی پاهای خود قرار داد. او چلسی کلینتون 12 ساله را سگ خواند.

وی اظهار داشت که موضع دموکرات ها در مورد حقوق تولیدمثل منجر به سقط جنین عیسی مسیح می شود. هنگامی که یک زن بازیکنان لاکراس را در دانشگاه دوک متهم به تجاوز به عنف کرد ، او را به عنوان “هو” مسخره کرد و هنگامی که یک دانشجوی حقوق در دانشگاه جورج تاون از پوشش گسترده پیشگیری از بارداری حمایت کرد ، او را به عنوان “شلخته” اخراج کرد. وقتی باراک اوباما در سال 2008 به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد ، لیمبو گفت: “امیدوارم که موفق نشود.”

او اغلب به دلیل تعصب هایی مانند انتشار آهنگ “Barack the Magic Negro” در نمایش خود ، به تعصب و نژادپرستی صریح متهم شده است. متن ترانه ها با آهنگ “پف ، اژدهای جادویی” تنظیم شده است ، اوباما را مردی توصیف می کند که “سفیدپوستان مقصر را احساس خوبی می کند” و “سیاه اما معتبر نیست”.

لیمبو اغلب سکوی جمهوری خواهان را بهتر و سرگرم کننده تر از هر رهبر حزب پخش می کند ، و به سلطنت حزب جمهوری خواه تبدیل می شود ، که مورد تأیید و دوستی او بود. مطالعات به طور مداوم نشان می دهد که وی صدای حزب محسوب می شود.

بت او ، رونالد ریگان ، نامه تقدیر نامه ای نوشت ، که لیمبا با افتخار در سال 1992 روی آنتن خواند: “شما به صدای محافظه کاری شماره یک تبدیل شدید”. که GOP او را به عضو افتخاری کلاس جدید تبدیل می کند.

در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 2016 ، لیمبو گفت که او در اوایل فهمید که ترامپ نامزد خواهد شد و پیوند عمیق نامزد با طرفداران خود را به پیوند خود تشبیه کرد. وی در مصاحبه ای در سال 2018 اذعان داشت که ترامپ بی ادب است ، اما گفت به این دلیل که “نترس و آماده جنگ با چیزهایی است که هیچ جمهوریخواهی آماده جنگیدن نیست”.

ترامپ به نوبه خود ستایش لیمبو و این دو را با هم بازی کرد. (عمارت رئیس جمهور مارالا لاگو در هشت مایلی ساحل پالم و 40 میلیون دلار در سواحل لیمبا قرار دارد.) به احترام لیمبا در ایالت اتحادیه ، ترامپ دوست خود را “یک مرد خاص” خواند که میلیون ها نفر او را دوست دارند.

لیمبو بر افرادی مانند شان هانیتی ، گلن بک ، بیل اوریلی و تعداد بیشماری از مفسران محافظه کار تأثیرگذار بود که مرزهای گفتمان عمومی قابل قبول را گسترش دادند.

مهر بحث احمقانه او ، که خاکستری نیست ، در تلویزیون کابلی ، جلسات تالار شهر ، تجمعات سیاسی و خود کنگره پخش شد ، که در طول نبردها برای مراقبت های بهداشتی و اوج گیری جنبش حزب چای به وجود آمد.

مارتین کاپلان ، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ، متخصص در تقاطع سیاست و سرگرمی و از منتقدان مکرر ، گفت: “آنچه او انجام داد ، ایجاد پارانویا و واقعاً لفاظی های زننده و بیش از حد حزب گرایی به جریان توده ای بود.” از لیمبا “نوع تضاد و تشریفاتی که مشخصه آن بود ، بلافاصله در همه جا قابل قبول شد.”

وی در یک بخش نفسگیر در سال 1991 ، با بی خانمان ها ، بیماران ایدز ، انتقاد از کریستوفر کلمبوس ، کمک به اتحاد جماهیر شوروی ، کاندوم در مدارس ، فعالان حقوق حیوانات ، چندفرهنگی و شبکه اجتماعی مخالفت کرد.

دشمنان او را به قاچاق نیمه حقایق ، مغرضانه ها و دروغهای صریح متهم کردند ، تاکتیکی که در دیگران آن را انکار کرد. آل فرانکن ، یک کمدین و یک بار سناتور ، در سال 1996 کتابی منتشر کرد به نام راش لیمبو یک احمق چاق بزرگ است و مشاهدات دیگر.

در سال 2003 ، لیمبو اعتیاد خود را به داروهای مسکن تشخیص داد و به اعتیاد پرداخت. مقامات تحقیق درباره ادعای “خرید پزشك” را آغاز كرده و گفته اند كه وی طی شش ماه حداكثر 2000 قرص از چهار پزشك دریافت كرده است.

وی سرانجام با دادستان معامله ای را انجام داد كه در آن آنها توافق كردند كه در صورت ادامه درمان دارویی و پرداخت 30000 دلار هزینه تحقیقات ، این اتهام را كنار بگذارند.

در آن زمان شنوایی خود را از دست داد. وی گفت که او به یک اختلال خود ایمنی مبتلا است ، در حالی که منتقدان وی فکر می کردند کاهش شنوایی یکی از عوارض جانبی سو abuse مصرف مسکن است. او کاشت حلزون گوش انجام داد ، که به این ترتیب شنوایی او بازیابی شد و شغل وی را نجات داد

لیمبو که شخصیتی با صورت گرد بود ، پس از ازدواج با راکسی ماکسین مک نیلی در 1977 ، میشل سیکستا در 1983 و مارتا فیتزجرالد در 1994 ، سه بار طلاق گرفت. وی در یک مراسم مجلل با همسر چهارم خود ، کاترین راجرز ، ازدواج کرد. او فرزندی نداشت.

راش هادسون لیمبو سوم در 12 ژانویه 1951 در کیپ ژیراردو ، میسوری متولد شد. مادر وی میلدرد آرمسترانگ سابق و پدرش راش لیمبو جونیور وکیل است.

زنگ زده ، همانطور که لیمبو جوان شناخته شد ، بزرگ و خجالتی بود ، علاقه چندانی به مدرسه نداشت اما علاقه زیادی به پخش داشت. او در طول بازیهای بیس بال سنت لوئیس کاردینالز رادیو را خاموش می کرد ، بازی به بازی ارائه می داد و در مورد اخبار شبانه نظرات مداوم را ارائه می داد. او تا دبیرستان در رادیو کار می کرد.

لیمبو برای یک سری کنسرت دی جی ، از دانشگاه ایالتی جنوب شرقی میسوری ، از شهر خود به مک کیپسپورت ، پنسیلوانیا ، به پیتسبورگ و سپس به کانزاس سیتی رها شد. او که با نام Rusty Sharpe و سپس جف کریستی در هوا شناخته می شد ، در بیشتر مواقع 40 بازدید برتر را انجام می داد و لحظه ای شوخ طبعی و محافظه کاری خود را اسپری می کرد.

او یک بار نوشت: “یکی از دلایل اولیه علاقه من به رادیو این بود که فکر می کردم باعث محبوبیت من خواهد شد.”

اما پیروزی زیر را که آرزو داشت ، به دست نیاورد و چندین سال رادیو را رها کرد ، از سال 1979 شروع به کار کرد و مدیر تبلیغات بیس بال کانزاس سیتی شد. او سرانجام دوباره به پخش بازگشت ، دوباره در کانزاس سیتی و سپس در ساکرامنتو ، کالیفرنیا.

در اوایل دهه 80 بود که لیمبو واقعاً مخاطبان خود را جمع کرد و برنامه هایی را که از کنایه و شوخ طبعی می چکید پخش کرد. نام صحنه از بین رفته بود.

لیمبو در سال 1988 از WABC در نیویورک پخش ملی را آغاز كرد. در حالی که اظهار نظر آگاهانه وی به سرعت محبوبیت یافت ، از استقبال وی در این شهر بزرگ شوکه شد. او فکر می کرد که با استقبال پیتر جنینگز ، تام بروکاو و دن راتر روبرو خواهد شد.

او می نویسد: “من به نیویورک آمدم ، و بلافاصله هیچ ، صفر شدم”.

لیمبو سرانجام ایستگاه رادیویی خود را به پالم بیچ منتقل کرد و عمارت عظیم خود را خریداری کرد. مجله Talkers در سراسر صنعت گفت که لیمبو با 15 میلیون شنونده بی نظیر هر هفته بیشترین مخاطب را در این کشور داشته است.

“وقتی راش می خواهد با آمریکا صحبت کند ، تنها کاری که باید بکند این است که میکروفن خود را برمی دارد. “او بیش از آنچه دیگران تصور می کردند بیشتر شنونده ها را به خود جلب می کند.” بک در مجله تایم در سال 2009 نوشت. “او فقط در سطح دیگری است.”

لیمباشو درباره جهان بینی خود در کتابهای پرفروش “راه کارها باید باشد” و “نگاهی که من به تو گفتم” صحبت کرد.

در دهه 1990 ، او یک برنامه تلویزیونی دیرهنگام داشت که به دلیل پیام جداگانه ، رتبه بندی مناسبی داشت اما تبلیغات ضعیفی داشت. هنگامی که وی میزبان نمایش پت ساجاک در سال 1990 بود ، اعضای تماشاگران او را نازی صدا می کردند و بارها او را فریاد می زدند.

وی در سال 2003 از کار کوتاه مدت خود به عنوان مفسر NFL در ESPN اخراج شد زیرا رسانه ها Donovan McNab ستاره مدافع عقب فیلادلفیا عقاب را به یک ستاره تبدیل کردند زیرا “او واقعاً دوست داشت یک بازیکن خط حمله سیاه و سفید خوب عمل کند.” اظهارات نژادی وی همچنین در سال 2009 وی را از ریل خارج کرد و به عنوان یکی از دارندگان سنت لوئیس رامز NFL درآمد.

“آیا شما نیمه شب بیدار می شوید و فقط فکر می کنید ،” من فقط پر از گاز گرم هستم؟ ” دیوید لترمن در سال 1993 در نمایش دیرهنگام از او س askedال کرد.

لیمبا پاسخ داد: “من نوکر بشریت هستم.” “من بی وقفه در پی حقیقت هستم. در واقع ، من می نشینم و فکر می کنم آنقدر خوشحالم که فرصت دارم به مردم بگویم که واقعاً چه خبر است. “


منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>