طراح دیوید راکول راهنمای کار خود را ارائه می دهد


نیویورک – همه گیری COVID-19 روابط بین مردم را قطع کرده و فضاهایی را که با آن روبرو شده اند تخلیه می کند. برای دیوید راکول ، برنده جایزه معمار و طراح تئاتر ، این در قلب کار او نقش داشت.

از طراحی کلوپ شبانه KAOS در لاس وگاس گرفته تا تبدیل ایستگاه تاریخی Union در لس آنجلس به اسکار ، ایجاد فضاهایی که مردم در آن جمع می شوند همیشه مورد توجه بوده است. اکنون این ایده در واقع خطرناک بود.

راکول در اولین ملاقات خود در زوم با کارمندان 250 نفری تازه استخدام شده ، با شوخ طبع و وحشتناک در پس زمینه یک شهر وحشت زده و محصور کار را آغاز کرد.

“من آن را با گفتن” خوب ، این خبر خوب است: من حداقل به ایجاد تجربه برای جمع کردن مردم برای امرار معاش وابسته نیستیم. ” سکوت شد و من گفتم: “شوخی می کنم. در واقع ، ما این کار را می کنیم. بنابراین ما باید راه هایی برای انجام آن پیدا کنیم. “

همانطور که ملت با احتیاط از قرنطینه خارج می شوند ، راکول دقیقاً آن را به شکل کتاب ارائه می دهد: درام ، نوعی هیئت مدیره برای نحوه دیدن راکول به جهان و ایده های بسیاری در مورد شکل ظاهری یک دنیای جدید بعد از COVID-19.

درام کاملاً در چهارراه تئاتر و معماری قرار دارد و با استفاده از مثالهایی در داخل و خارج شرکت شش مفهوم اساسی را که این دو رشته مشترک دارند تحریک می کند: مخاطب ، گروه ، جهان ، تاریخ ، سفر و ناپایداری.

راكول می گوید: “من در تمام دوران بزرگسالی ام به این موضوع فكر می كردم ، زیرا هرگز مرزی بین معماری و تئاتر ندیده ام.” “برای من ، بیشتر شبیه بازخورد است.”

این کتاب که توسط بروس ماو نوشته شده و توسط فایدون منتشر شده است ، پر از تصاویر دستگیر کننده برای توضیح ایده ها است. مانند اینکه چگونه کار وی در زمینه طراحی رستوران Nobu Downtown راه های خلاقانه ای برای دور زدن محدودیت های معماری پیدا می کند یا اینکه چگونه پله های اسپانیا در رم برای جلب توجه به مقدسات طراحی شده است. وی می نویسد: “برای من ، طراحی این است که مردم را دور هم جمع کرده و به آنها احساس خاصی ببخشد.”

کمتر از فرانک گری به عنوان یک هوادار در نظر بگیرید. وی گفت: “دیوید یک رهبر بزرگ و یک الهام بزرگ در معماری ، طراحی ، طراحی تئاتر و خوب است ، شما می گویید.” – او یک هنرمند سیری ناپذیر است ، اما به همان اندازه شنونده عالی با کنجکاوی بی حد و حصر است. “درام” همه طرف های این استعداد بزرگ را به شما نشان می دهد. “

این کتاب دیدگاه خوش بینانه ای بی امان را القا می کند که اگر ما با طراحی ساده فضاهای بهتر شروع کنیم ، خصوصاً در جاهایی که مردم ملاقات می کنند ، می توان زندگی را بهتر و زیباتر کرد.

راكول كه سهم خود را از جوایز كتاب The Actors Fund اهدا كرد ، گفت: “عمل خلق چیزی بسیار تأیید كننده زندگی است.” “یکی از کارهایی که طراحان می توانند انجام دهند ، کمک به ساختن راه حل است.”

گروه راکول از کافه ها گرفته تا مجموعه های تئاتر همه چیز را طراحی می کند. اولین نمایش رودول در برادوی نمایش ترسناک راکی ​​در سال 2000 بود و اعتبارات آن شروع به انباشتن کرد: Hairspray ، Legal Blonde ، Normal Heart و Totti از جمله آنها. وی برای فیلم “او مرا دوست دارد” برنده جایزه تونی شد.

معماری آن بر روی دکوراسیون آن تأثیر می گذارد و بالعکس. راکول هنگام طراحی ترمینال 800 میلیون دلاری JetBlue در نیویورک ، شرکت هواپیمایی را ترغیب کرد تا برای بهبود ترافیک مسافران ، با جری میچل ، طراح رقص برنده تونی مشورت کند.

این کتاب یک ذهنیت متنوع و چند رشته ای را شامل مصاحبه با معمار Daniel Daniel Libeskind ، تهیه کننده موسیقی و آهنگساز کوینسی جونز ، مدیر موزه و متصدی تلما گلدن ، نمایشنامه نویس و بازیگر آنا دور اسمیت ، سرآشپز و انسان دوست خوزه اورسن و مهندس طراحی Jose Andres است.

راکول بسیار فکر کرده است که چگونه ما از انسداد خارج می شویم و شاید منظور از تعریف فضای باز عمومی ، به ویژه دفاتر طرح باز ما باشد.

وی می گوید: “بعد از COVID ، من فکر می کنم الگوهای حرکتی – رقص ، درک نحوه حرکت مردم ، درک سازگاری – برای شهرها مهم خواهد بود.” “ما در یک دوره بازتعریف هستیم. بنابراین ، ما در ادارات چه کار می کنیم ، چرا باید به آنجا برویم ، من فکر می کنم همه چیز برای کشف مجدد رسیده است. “

راکول نیاز مستمر به جلسات زوم را چیزی می داند که بعد از همه گیری همه گیر ادامه خواهد یافت ، اما هنوز طرفدار جلسات شخصی است که می تواند همکاری و ایده های جدید را برانگیزد.

او می گوید: “تمام برنامه ریزی هایی که شما برای طراحی چیزی انجام داده اید امیدوار است که اجازه دهد فعالیت های خود به خودی اتفاق بیفتد.” “این 15 دقیقه بین جلسات است که وقتی کسی در حال خوردن یک فنجان قهوه است ، جایی که می توانید ایده ای داشته باشید که از بزرگنمایی حاصل نشود.”

او انعطاف پذیری را در آینده ملت می بیند ، مانند بلوک های غول پیکر کف آبی که او به عنوان تجهیزات زمین بازی ایجاد کرده است ، که قدرت ایجاد و همکاری را به دست کودکان می دهد. گروه راکول با طراحی مکان های غذاخوری مدولار در فضای باز و اختراع تولیدات قابل حمل برای شرکت های تئاتر در طی همه گیر شدن به رستوران ها کمک کرد.

او می گوید: “فرصت هایی برای ورود به بازار برای ایده های خلاقانه جدید وجود دارد.” “فضاهایی وجود دارد که فقط برای سه یا چهار ساعت در روز استفاده می شود. آیا برنامه های دیگری وجود دارد که بتوانیم از آنها استفاده کنیم؟ “

به تازگی ، راکول با ایجاد یک کوکتل صمیمی و سالن باغ برای نمایش تلویزیونی اسکار ، انعطاف پذیری و سبک خود را نشان داد ، به نوعی موفق به حفظ آن از نظر اجتماعی ، بلکه زیبا و هماهنگ با اولین اسکارها شد.

او می گوید: “احساس کردم فرصتی است که می توانم آن را در تاریخ و قدرت فیلم ها جاسازی کنم.” “کامل بود. مثل این بود که دوباره دانشجو باشم. سه شب بود و کار شدید در لس آنجلس ، اما کاملا راضی کننده بود.”

———

آنلاین: https://www.phaidon.com/store/architecture/drama-978183866252585/

———

مارک کندی در http://twitter.com/KennedyTwits است




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>