[ad_1]

لس آنجلس – شبی بود که عشایر و مسیحیان ، چهره های جدید و چهره های قدیمی را در غیر معمول ترین اسکار تجلیل می کرد.

مراسم همه گیر در اولین خانه اسکار در یونیون استیشن در مرکز شهر لس آنجلس ساده و از لحاظ اجتماعی از راه دور برگزار شد ، بدون ازدحام جمعیت و بسیاری از سنت ها ، اگر بیشتر آنها ، بزرگترین شب هالیوود باشد.

با این حال ، بعضی چیزها هرگز تغییر نمی کنند. فرش قرمز کوچک و متواضع بود اما مد نبود و مردان به همان اندازه زنان سر خود را برگرداندند. لاکیت استنفیلد ، نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم “یهودا و مسیح سیاه” ، از دهه 1970 یک لباس بلند سیاه و سفید به تن داشت. لزلی اودوم جونیور کت و شلوار قابل توجهی از طلا و پیراهن متناسب با آن را پوشیده بود ، اگرچه برای رقابت با او در هر دو نامزدی شب های میامی اسکار برنده نمی شد.

Nomadland برنده بزرگ شب و سد شکن بود. کارگردان Chloé Zhao تنها زن دوم و اولین زن رنگی شد که بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. فرانسیس مک دورمند سومین جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را از آن خود کرد. و فیلم آنها برای اولین بار با یک زن به عنوان کارگردان و بازیگر نقش اول بهترین فیلم را به دست آورد.

این یک سال تاریخی برای تنوع بود ، با 9 نفر از 20 رنگی که در رده های بازیگری نامزد شده اند. انتخاب بازیگر نقش اول مکمل مکمل مرد برای فیلم “یهودا و مسیح سیاه” توسط استنفیلد انجام شد. یون یو جونگ که برای اولین بار در سن 73 سالگی نامزد شد ، هنگامی که برای بازی در فیلم “میناری” بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به عهده گرفت ، اولین بازیگر کره ای اسکار شد.

این مراسم بعضاً از نظر اجتماعی دور و ساکت بود و نامزدهایی که نتوانستند به لس آنجلس برسند در چندین مرکز بین المللی جمع شدند. اما برندگان هنوز باید شادی و عشق را با هم نشان دهند. کالوویا ، یون و مک دورماند در مقابل مرکز مطبوعاتی اتحادیه ایستگاه در آغوش گرفته و می خندیدند ، زیرا کالوویا و یون اولین پیروزی های خود را جشن گرفتند و مک دورماند نیز از آن لذت برد.

[ad_2]

منبع: windows-edu.ir