فیلم های کلاسیک ترنر جشن ستاره هالیوود مارشا هانت


مارشا هانت ، ستاره پر زرق و برق دهه 30 و 40 فیلم های هالیوود ، وقت زیادی را صرف تفکر در مورد میراث خودش نمی کند

مارشا هانت ، ستاره پر زرق و برق دهه های 1930 و 1940 در فیلم های هالیوود ، زمان زیادی را به فکر میراث خود نمی گذراند. اما این دختر 103 ساله یک چیز را می داند: او امیدوار است که به عنوان یک شخصیت از او یاد شود نه در لیست سیاه دوران مک کارتی ، که تقریبا حرفه اش را خراب کرد.

هانت در یک مصاحبه تلفنی با آسوشیتدپرس گفت: “این کل موضوع برای من گیج کننده بود.” “من هرگز به طور کامل نمی فهمیدم که چرا درگیر آن شده ام.”

مخاطبان روز جمعه در فیلم های کلاسیک ترنر دوباره به کار و زندگی هانت خواهند پرداخت. این کانال 14 ساعت از فیلم های او را برنامه ریزی کرده است ، از جمله “فرماندهی پرواز” ، “کمدی انسانی” و “غرور و تعصب”. این روز با ارائه ویژه مستند راجر S. Memos در سال 2015 با عنوان The Sweet Trouble of Marsha Hunt به پایان می رسد. “

هانت خندید: “ساعت 2 عصر؟” “آنها از من بیمار خواهند شد!”

هانت همیشه می دانست که می خواهد بازیگر سینما شود و در سال 1935 در سن 17 سالگی از نیویورک به لس آنجلس آمد و فقط وام خودرو را در کارنامه خود داشت.

دوستان خانوادگی به او توصیه کردند که به مردم بگوید واقعاً دوست ندارد در فیلم حضور داشته باشد و به زودی چهار استودیو دست به کار شدند. وی ابتدا به پارامونت ، خانه بینگ کراسبی ، کری گرانت ، می وست و کارول لمبارد رفت و بلافاصله با درام قاضی ویرجینیا در سال 1935 خود را در نقش های اصلی یافت.

اما هانت یک ستاره معمولی نبود و زندگی خانم اصلی را کمی کسل کننده می دانست. او گفت که به دفتر جلو می رود و برای نقش های مکمل “درخواست” می کند.

وی گفت: “من مصمم بودم که فقط یک خانم پیشوا نباشم.” “من همیشه دوست نداشتم چیزهای شیرین جوان را بازی کنم … من نقش شخصیت ها را خیلی دوست داشتم. و مجری بودن و برنده شدن مجری معنی نبود. “

در مستند ، هانت داستان چگونگی دستیابی به نقش ملانی در “با باد رفته” را روایت می کند. در واقع ، تهیه کننده David O. Selznick به او گفت که او جمعه نقش را بازی کرد ، اما به کسی نگو. روز دوشنبه اعلام شد که این نقش را اولیویا د هاویلند بازی می کند.

وی در این فیلم گفت: “این روزی است كه من بزرگ شدم.” “این روزی است که می دانستم دیگر هرگز نمی توانم قلبم را از این حرفه بازیگری بشکنم.”

تا اینکه او در سال 1939 به MGM رفت و واقعاً شانس بازی در فیلمهایی مانند این دختران پر زرق و برق ، فرمان پرواز ، غرور و تعصب و کمدی انسانی را پیدا کرد. این استودیو او را “جوانترین بازیگر هالیوود” نامید ، عنوانی که به شدت به آن افتخار می کرد.

هانت گفت: “من افراد عجیب و غریب بازی می کردم و انجام این کار بسیار سرگرم کننده بود.” “سرگرم کننده بازی با افراد مختلف بود و این یک چالش بود ، نه اینکه فقط بخواهم زیبا به نظر بیایم.”

او به طور مداوم کار می کرد و در 16 سال اول حضور در هالیوود 54 فیلم ساخت. اما همه چیز در بیشتر دهه 1950 متوقف شد ، زمانی که نام او در یک نشریه کانال قرمز ظاهر شد ، گزارشی از ادعای نفوذ کمونیست در رادیو و تلویزیون. از دیگر نامهای برجسته او می توان به اورسون ولز ، لئونارد برنشتاین ، آرتور میلر ، لنا هورن ، ادوارد آر مورو و آرتی شاو اشاره کرد.

“من خیلی فعال و لیبرال نبودم. من بیش از حد مشغول کار بودم. فکر می کنم از نظر غریزه لیبرال بودم. ” اما من آن چیزی نبودم که هستم. من حدس می زدم بازیگری با گرایش های لیبرالیسم بود. “

با این حال ، یک پوشش نقره ای وجود داشت. در غیاب بازیگری ، او خود را وقف اهداف انسان دوستانه از گرسنگی در جهان تا بی خانمانی کرد. هانت همچنین کتابی را بر اساس عکسهای روزهای بازیگری و مدلینگ خود روی میز قهوه 76 ساله با عنوان راهی که پوشیدیم: مد 30 و 40s نوشت.

او هنوز هم در خانه ، جایی که از سال 1940 در آنجا زندگی می کند ، با شرمن اوکس ، کالیفرنیا تماس می گیرد.

وی گفت: “من یک شهردار افتخاری هستم.” “آنها مدتی پیش این عنوان را به من دادند و هیچ تعهدی وجود ندارد!”

و اگرچه او به تازگی 103 سالگی خود را در ماه اکتبر جشن گرفته است ، اما هنوز کاملا آماده نیست که زندگی خود را صدا کند.

“فکر نمی کنم طولانی باشد. امیدوارم طولانی شود. من فکر می کنم من فقط خیلی خوش شانس هستم. ” “من دشمنانی ندارم که از آنها بشناسم و متنفر نیستم. من سفر می کنم ، مردم را دوست دارم و با آنها کنار می آیم. “

———

نویسنده فیلم AP Lindsay Bar را در توییتر دنبال کنید: www.twitter.com/ldbahr




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>