[ad_1]

نیویورک – لوید پرایس ، خواننده ، آهنگساز ، ستاره اوایل راک اند رول و سرسپردگی ماندگار که در بازدیدهایش علاقه مندی های امروزی مانند “Lawdy Miss Clawdy” ، “Personality” و “Stagger Lee” نیمه ممنوع “درگذشت” . او 88 ساله بود.

همسرش ، ژاکلین پرایس ، روز شنبه به آسوشیتدپرس گفت که پرایس روز دوشنبه در یک مرکز مراقبت طولانی مدت در نیوشلل ، نیویورک در اثر عوارض دیابت درگذشت.

لوید پرایس ، که در سال 1998 به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد ، در میان آخرین بازماندگان صحنه ای پس از جنگ جهانی دوم در نیواورلئان بود که منتظر تغییراتی در موسیقی و فرهنگ عامه پسند بود که منجر به ظهور راک در اواسط دهه 1950 پرایس همراه با Fats Domino و David Bartholomew صدایی عمیق و پر زرق و برق در اطراف برنج و نواختن موسیقی جاز و بلوز در نیواورلئان ایجاد کرد که در رده های بالای جدول R&B قرار گرفت و در نهایت به مخاطبان سفیدپوست رسید.

نام مستعار پرایس “Mr. شخصیت »، مناسب برای مجری با لبخند گرم و صدای تنور متناسب. اما او بسیار فراتر از یک هنرمند جذاب بود. او به طور غیرمعمولی برای زمان خود مستقل بود ، حتی قبل از اینکه ستارگانی مانند فرانک سیناترا همین کار را انجام دهند ، برچسب ضبط موسیقی خود را اداره می کرد ، و حقوق انتشار خود را حفظ می کرد و به عنوان نماینده و مدیر خود فعالیت می کرد. او اغلب از بی عدالتی نژادی که متحمل شده صحبت می کند ، خاطرات خود را “sumdumhonkey” می خواند و در صفحه Facebook خود در جریان اعتراضات Black Lives Matter در سال 2020 می نویسد که پشت “ظاهر دوستانه” او “مردی که جوش می آورد” وجود دارد.

پرایس در یکی از 11 خواهر و برادر در کنر ، لوئیزیانا متولد شد ، از کودکی در کلیسا آواز می خواند و پیانو می نواخت. او در اواخر نوجوانی بود که یک عبارت بالدار مورد علاقه دی جی محلی “Lawdy Miss Clawdy” به او الهام بخش شد تا اولین ضربه خود را با شکستن مرزها ، که در رستوران سرخ شده مادرش کار کرد ، بنویسد.

Lawdy Miss Clawdy با مارک های تجاری دومینو برای پیانو در سال 1952 در جدول R&B قرار گرفت ، بیش از 1 میلیون نسخه فروخت و به یک استاندارد سنگین تبدیل شد که توسط الویس پریسلی و ریچارد کوچک و دیگران و دیگران تحت پوشش قرار گرفت. اما پرایس احساسات متفاوتی در مورد جذابیت گسترده این آهنگ داشت ، بعداً یادآوری می کند که چگونه مقامات محلی جیم کرو ساوت در برابر اجازه دادن به حضور سیاه پوستان و سفید پوستان در نمایش های او مقاومت می کنند. قیمت تهیه و در اواسط دهه 1950 برای خدمت سربازی در کره هزینه شد. او شروع مجدد کار خود را با تصنیف “Just Just” سال 1957 آغاز کرد و با پاپ “Stagger Lee” ، برنج محور ، یکی از جذاب ترین و جشن ترین آهنگ های ثبت شده برای یک قتل در نوار ، به اوج خود رسید.

“استگجر لی” که توسط پرایس نوشته شده است ، بر اساس نبردی در قرن نوزدهم بین دو سیاهپوست – لی شلتون ، گاهی به استگ لی و بیلی شیرز شناخته می شود – که به تیراندازی و کشته شدن رقیب او ختم شد. افسانه همیشه در حال تغییر آنها در ترانه ها در دهه 1920 ظاهر شد و باعث الهام بخشیدن به هنرمندان از وودی گاتری و دوک الینگتون گرفته تا باب دیلن و The Clash شد.

نسخه پرایس با چند کلمه آغاز شد که دارای کشش کمتری در یک رمان جنایی بود: “شب روشن بود ، ماه زرد بود و برگها می ریختند … پایین.” گروه پریدند و پرایس داستان استاگر لی را به خاطر آورد و بیلی ، که آنها برای یک بازی تاس می جنگند ، در پایان با گلوله ای از 44 استاگر لی ، عبور از بیلی و شکستن شیشه متصدی بار. “برو تکان دهنده لی!” یک گروه کر همه جا شعار می داد.

این آهنگ در اوایل سال 1959 به رتبه 1 جدول بیلبورد پاپ رسید اما همه سرگرم نشدند. دیک کلارک ، مجری برنامه Bandstand آمریکایی ، نگران نبود كه این ترانه برای نمایش نوجوان گرایانه او بسیار خشن بود و قیمت را به انجام مجدد آن ترغیب كرد: برای ناظران باندستون و برخی شنوندگان احتمالی ، استاگر لی و بیلی اختلافات خود را با صلح حل می كنند.

پرایس در سال 2013 به بیلبورد گفت: “من مجبور شدم متن های مختلفی در مورد استاجر لی و بیلی در مورد یک دختر بحث کنند.” این اصلا منطقی نبود. بامزه بود. “

قیمت با 10 بهترین آهنگ “شخصیت” و “من ازدواج می کنم” و 20 آهنگ برتر “بانوی خوش شانس” و “س followedال” را دنبال کرد. پس از ورود بیتلز به ایالات متحده در سال 1964 ، او هیچ کاری بهتر از بسیاری از همرزمان خود نبود ، اما از طریق طیف وسیعی از دوستان و برائت به سایر حرفه ها راه یافت. وی مدتی در همان مجموعه آپارتمانی فیلادلفیا با ویلت چمبرلین و جو فریزر زندگی کرد و به همراه مروج بوکس ، دون کینگ ، به صحنه بردن تریلی 1973 در مانیل بین فریزر و محمد علی و رامبل در مسابقات کمک کرد. جنگل “از 1974 نبرد بین علی و جورج فورمن. او همچنین یک میزبان ، رزرواسیون ، بولر عالی و خالق یک خط غذایی بود.

حرفه او در موسیقی به صورت پراکنده ادامه یافت. او و شریک تجاری اش هارولد لوگان در اوایل دهه 1960 لیبلی با نام Double L Records تشکیل دادند که باعث شد وقفه اولیه در ویلسون پیکت ایجاد شود و همچنین یک کلوپ شبانه در نیویورک اداره کرد. اما پس از ترور لوگان ، پرایس در سال 1969 چنان دلسرد شد که سرانجام به نیجریه نقل مکان کرد و تا دهه 1980 بازگشت. او در تور بزرگسالان با اجرای بازی با ریچارد کوچک و جری لی لوئیس به محبوبیت خود خواهد رسید.

او با همسرش در نیویورک اقامت گزید ، اما در خانه فراموش نشد. خیابان کنر به خیابان لوید پرایس تغییر نام داده و سالهاست که کنر روز سالانه لوید پرایس را جشن می گیرد.

قیمت یک زندگی پاک و تمرکز پایدار برای دوام آن را فراهم می کند.

وی در مصاحبه ای با لری كاتز در سال 1998 گفت: “من هرگز مشروب نخوردم ، سیگار نكشیدم ، مواد مخدر استفاده نكردم و عادت های بدی نداشتم.” من برای تهیه غذای مورد نیاز خود تاکسی می گرفتم. من هرگز ستاره نبوده ام. من 23 ضبط از بازدید داشتم و هرگز به دنبال رکورد بعدی نبودم. من هرگز چنین نیازی به کسی بودن نداشته ام. من فقط می خواستم باشم “

———

دالتون از لس آنجلس گزارش می دهد.

[ad_2]

منبع: windows-edu.ir