[ad_1]

“ببر سفید” ساخته رامین بحرانی نوعی حماسه صفحه عریض در مورد مبارزات طبقاتی برای کوهنوردی جاه طلب و حیله گر است که مدتهاست زمینه غنی فیلم ها است.

رامین بحرانی ، کارگردان ایرانی-آمریکایی ، اندکی با ماجرای ساده Man Push Cart ، فروشنده واگن برقی 2005 ، مهاجر پاکستانی که قهوه و دونات در نیویورک می فروخت شروع کرد. در سال های پس از آن ، فیلم های او به طور مداوم در مقیاس و ملودرام رشد می کردند ، اما مصمم در شکاف جدا کننده ثروتمندان و فقرا باقی ماندند.

آخرین فیلم بحرانی ، “99 خانه” از سال 2014 – فیلمی در مورد راجر ابرت ، که از کارهای اولیه بحرانی دفاع کرد – با یک بازی تایتانیک توسط مایکل در قلب اقتصادی بزرگ در فلوریدا ، در قلب رکود بزرگ فرو رفت. شانون به عنوان یک کارگزار غاصب املاک و مستغلات. آخرین ست بحرانی ، مجموعه ببر سفید هند ، هر چند از لحاظ دامنه و قدرت یک پله بالاتر است.

ببر سفید که روز جمعه در نتفلیکس آغاز به کار کرد ، نوعی حماسه صفحه گسترده مبارزه طبقاتی برای یک کوهنورد بلند پرواز و حیله گر است که مدت هاست یک زمینه غنی از فیلم است. بحرانی ممکن است کار خود را به عنوان یک نئورئالیست آغاز کرده باشد ، اما ببر سفید او را پیدا می کند که به دنبال ارتفاعات اپرای گودفلا است.

او به آنجا نمی رسد. اما ببر سفید ، برای راننده وفادار یک صاحبخانه فاسد در هند ، یک داستان جذاب از یک بنده و استاد است ، و یک پرتره پویا از بزرگترین دموکراسی جهان و سیستم کاست را جدا می کند.

این فیلم با وفاداری و محبت از رمان آراویند آدیگا برای جایزه بوکر 2008 اقتباس می کند ، کتابی که – از آنجا که بحرانی و آدیگا سالها با هم دوست بوده اند – به بحرانی اختصاص داشت. ما ابتدا با Balram Halvai (Adarsh ​​Gurav) ملاقات می کنیم که او با یک لباس سلطنتی نشسته است ، در عقب اتومبیلرانی که از طریق دهلی در سال 2007 مسابقه داده شده و در هنگام ورود کودک به جاده ، یک تیرچه قطع شده است. این گشایشی گمراه کننده است. بالرام راننده است و بعداً خواهیم فهمید كه این رئیس اشوك (راجكومار رائو) پشت فرمان و همسر آشوك ، پینكی (پریانكا چوپرا جوناس) در صندلی جلو است.

بحرانی به این مرحله برمی گردد ، اما نه قبل از یک فلش بک طولانی که حداقل نیمی از فیلم را اجرا می کند. بالرام از دهکده فقیرنشین لاکسمانگر ، جایی که چشم اندازهایش اندک است ، می آید. او با لبخندی دوستانه و اندکی تفکر ، یک صاحبخانه ثروتمند را که به لک لک (ماهش ماندژکار) معروف است متقاعد می کند تا او را به عنوان راننده سوار کند. بالرام سفر خود را بازگو می کند ، و استراتژی پیشرفت خود را به اشتراک می گذارد ، زیرا داستان خود را به عنوان شورشی بسیار ضروری برای میلیون ها فقیر در هند می فروشد. وی می گوید ، آنها از نظر روانی در یک خروس محبوس هستند ، حتی اگر سرنوشت خود را بدانند ، بسیار ترسو برای عصیان هستند.

بالرام می گوید: “یک لحظه باور نکنید که یک میلیون روپیه بازی وجود دارد که می توانید برنده شوید تا از آن خلاص شوید.”

این ضربه مهمی به برنده ترین فیلم ، میلیونر زاغه نشین است ، فیلمی که مانند ببر سفید ، نورافکن زیادی را به زیر کلاس هند می زند اما چشم انداز خارق العاده تری از فرار ارائه می دهد. بدون شک “ببر سفید” با داستان جنجالی موفقیت تفاوت ندارد. اگر “Slumdog” نسخه موسیقی قیام هند را به ما بدهد ، “ببر سفید” در عوض هند مدرن را از طریق یک درام جنایی مانند “مارک” فیلتر می کند . “

اما ببر سفید در حال کاوش و تضعیف کلیشه های هالیوود (و بالیوود) در مورد زندگی هند است. بالرام ، یک قهرمان خودساخته قادر به بی رحمی و خودخواهی ، شخصیت پیچیده تری است که ارزش همدلی و تحقیر را دارد. او در ببر سفید آینده هند را ارائه می دهد.

وی گفت: “کارآفرین هندی باید درست و غلط باشد ، مسخره و معتقد ، حیله گر و صمیمی ، همزمان.”

تماشای گوراو ، که چنین اقدام متعادلی را انجام می دهد ، بهترین دلیل برای دیدن ببر سفید است. کاریزمای گوراو ، یک بازیگر و خواننده ، فیلمی را متحرک می کند که در غیر این صورت ممکن است با دست سنگینی آویزان شود. بحرانی کارگردانی با لمس سبک نیست ، اما باز هم موضوعاتی را که شایسته صراحت است ، جذب می کند.

بحرانی ، با فیلمبرداری زنده و روشن پائولو کارنرا ، یک فیلم متراکم و بصیرت آفرین ایجاد می کند که با این وجود از نظر ساختاری احساس ناهمواری می کند. این فیلم چنان در ذهنیت رابطه برده و ارباب بین بالرام و آشوک ، پسر هیپستر استاد تعبیه شده است که وی را در هم کوبیده است. تقریباً همین که بالرام ، با خونریزی و فریب ماکیاولی ، به استقلال دست یافت ، ببر سفید پایان یافت. شاید گفتن این حرف خیلی آمریکایی باشد اما از بهترین قسمت آن می گذرد.

ببر سفید که توسط نتفلیکس منتشر شده است توسط انجمن فیلم آمریکا برای زبان ، خشونت و مواد جنسی رتبه بندی شده است. مدت زمان: 125 دقیقه. سه ستاره از چهارتا.

———

نویسنده AP ، Jake Coyle را در توییتر خود در زیر دنبال کنید: http://twitter.com/jakecoyleAP



[ad_2]

منبع: windows-edu.ir