مرور: مجموعه داستانهای جدید هاروکی موراکامی


هاروکی موراکامی مجموعه جدیدی از داستان های اول شخص را دارد که توسط پیرمردی گمنام که با بیس بال ، موسیقی و مرزهای متخلخل بین حافظه ، واقعیت و رویاها وسواس دارد ، روایت می شود.

“اول شخص مفرد” توسط هاروکی موراکامی (آلفرد آ. ناپف)

هاروکی موراکامی مجموعه جدیدی از داستان های اول شخص را دارد که توسط پیرمردی گمنام که با بیس بال ، موسیقی و مرزهای متخلخل بین حافظه ، واقعیت و رویاها وسواس دارد ، روایت می شود.

می توان آن را “خسته کننده ، فرسوده از کار” توصیف کرد ، مانند داستان “خامه” – در مورد ملاقات مردی جوان با عارفی پیر – اما مرد موراکامی بیشتر شبیه یک دائرlopالمعارف راه رفتن است که با زنان مشکل دارد – عمدتا به این دلیل که او نمی تواند بر ظاهر فیزیکی آنها غلبه کند

بنابراین در “روی یک بالش سنگی” خاطرات او از یک شاعر مالیخولیایی و “سینه های گرد شکل” او داریم. در بیتلز ، اولین دوست با “لب های کوچک اما پر” و سوتین سیمی. (اتفاقاً هر دو خودکشی هستند.) در کارناوال ، تنها داستانی که در آن زن آزادی عمل دارد بارها و بارها گفته می شود که چقدر زشت است.

بهترین داستان مجموعه ، ترجمه شده توسط ژاپنی توسط فیلیپ گابریل ، “چارلی پارکر با بوسا نوا بازی می کند” است. این بنا بر فرض مخالف ساخته شده است که مخترع افسانه ای جاز bebop در سال 1955 در 34 سالگی درگذشت ، اما در دهه 60 زندگی کرد ، به اندازه کافی طولانی برای همکاری در آلبوم Bossa Nova – یک جفت موسیقی. بعید به نظر می رسد که مانند Carpenters و کاردی بی

در انتهای داستان ، وقتی پرنده در خواب ظاهر می شود و “Corcovado” را روی آل ساکس خود اجرا می کند ، راوی منتقل می شود. این دلیل این موسیقی بود که باعث شد شما احساس کنید گویی چیزی در ساختار بدن شما دوباره پیکربندی شده است و خیلی سبک.

در “اعترافات میمون شیناگاوا” ، یک راوی گمنام با همان تأثیر مسطح هر کس دیگری با میمون تیتروار در یک مسافرخانه دهکده دوست می شود. میمون پس از یک شب طولانی نوشیدن آبجو و خوردن تنقلات – یکی دیگر از سرگرمی های مورد علاقه این تنهایی ها – به او در مورد ترفندی که برای جبران اشتیاق خود به زنان استفاده کرد به روشی مناسب برای یک نوع خاص می گوید.

در ابتدا ، آنها شما را به جریان جزئیات عجیب اما باورپذیر سوق می دهند – شاهکاری که موراکامی با استفاده از یک زبان پیش پا افتاده ، اگر نه کلیشه ای انجام می دهد: “راستش ، نشستن کنار میمونی که یک آبجو را به اشتراک می گذارد عجیب بود ، اما حدس می زنم شما دوباره عادت کرده ام “

اما اگر طرفدار خلق و خوی رویایی و واقع گرایی جادویی موراکامی نیستید ، اگر فکر می کنید زندگی بدون نیاز به افزودن گرد و غبار افسانه ای به اندازه کافی گیج کننده و جالب است ، احتمالاً این کتاب برای شما مناسب نیست. ممکن است بپرسید ، چرا میمون Shinagawa و یک ببر یا پلنگ نیست؟ به نظر می رسد در دنیای موراکامی پاسخ این است ، چرا که نه؟

———

آن لوین 20 سال در آسوشیتدپرس کار کرده است ، از جمله به عنوان سردبیر اخبار ملی در مقر AP در نیویورک. از سال 2009 او به عنوان نویسنده و سردبیر مستقل کار می کند.


منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>