[ad_1]

اسکات استرود از آسوشیتدپرس می نویسد: آلبوم ادای احترام استیو ارل به پسرش ، که سال گذشته در اثر مصرف بیش از حد تصادفی درگذشت ، کاری شبیه او است که مجبور به انجام آن بود.

استیو ارل و دوکها ، “JT” (New West)

استیو ارل آلبوم های ادای احترام را قبلاً برای مربیان ترانه سرایی Towns Van Zand و Guy Clark ضبط کرده است. اما این یکی متفاوت است.

شاید به این دلیل است که وی ضبط آن را تنها چند ماه پس از مرگ پسرش جاستین تاونز ارل به تنهایی در آپارتمان خود در نشویل بر اثر مصرف بیش از حد تصادفی در 38 سالگی آغاز کرد. به نظر می رسد کاری که او مجبور به انجام آن بود ، راهی برای غم و اندوه پدرش است.

“JT” از 10 ترانه پسرش و یک ترکیب اصلی “آخرین کلمات” تشکیل شده است. به طرز عجیبی ، آهنگ جدید جدید حتی وقتی آخرین تماس تلفنی آنها را بیان می کند ، احساس غیر شخصی بودن دارد. جزئیات صمیمی است اما به نوعی کلی است و استیو ارل در یادداشت ها و مصاحبه ها اطلاعات بیشتری در مورد روابط آنها بیان می کند.

اما چگونه می توانید پدری را متهم کنید که در غم و اندوه خود به اندازه کافی آسیب پذیر نیست؟ آسیب دیدگی ممکن است بسیار شدید باشد تا بتواند به اندازه استیو ارل در تمام دوران حرفه ای خود فاصله داشته باشد.

با این حال ، احترام قابل توجه تر در تنظیم دقیق موسیقی و اجرای آهنگ های پسر به وجود می آید. علاقه ای که استیو ارل و گروهش ، که زمانی جاستین را نیز در صفوف خود قرار داده بودند ، در آنها جاری است ، قابل لمس است. می توان تصور کرد پدری ویران شده از طریق کاتالوگ چشمگیر اما ناگهانی شدید پسرش راه می افتد و یک انتخاب دقیق و دوست داشتنی انجام می دهد.

برخی از آهنگ ها ، از جمله “Far in Another City” و “Champagne Corolla” ، روشن می کنند که ترکیب بندی های خوش ساخت چیست. آواز استیو ارل نسبت به پسرش خشن تر و سخت تر است ، اما نگرش او نسبت به کارهای پسرش تنها بیانگر خوب بودن او است. او در آخرین آهنگ ها کاملاً ساکن است.

در پایان ، “JT” کاری را انجام می دهد که آلبوم ها باید به آن احترام بگذارند. این کار هنرمند را بالا می برد ، ما را یادآوری می کند که چه آهنگ های بزرگی را خلق کرده است ، و به نوعی روند دردناک طبقه بندی از دست دادن دست نیافتنی را آغاز می کند.

[ad_2]

منبع: windows-edu.ir