نقد و بررسی: در کتاب پدر ، گمراهی زوال عقل


در “پدر” فلوریان زلر ، آنتونی 80 ساله ، اسیر زوال عقل ، یک کاپیتان آماده پیاده شدن است. با شنود شنیدن از دختر و دامادش ، در فکر خانه سالمندان ، او آنها را لعنت کرد مانند “موشهایی” که او را رها کردند. او که با یک دستشویی در آپارتمان خود در لندن قدم می زد ، مقاومت بزرگی کرد.

او فریاد زد: “من از آپارتمان خود خارج نمی شوم!”

اما اگر خطوط نبرد برای آنتونی واضح باشد ، کمی متفاوت است. هر وقت آنتونی از اتاق خارج می شود ، وقتی دوباره وارد آن می شود ، نور تغییر می کند ، مبلمان مرتب می شوند و حتی گاهی اوقات افراد متفاوت هستند. در صحنه پردازی و چشم انداز ، پدر از گمراهی زوال عقل تقلید می کند. آنتونی ، یک مرد تئاتر سلطنتی با بازی آنتونی هاپکینز ، بازیگری است که هر بار که روی صحنه می رود ، صحنه قبل از او تغییر می کند. کرونولوژي ها ، تنظيمات و چهره ها از حافظه پاره پاره شده كليدوسكوپي مي شوند. کشتی او – آپارتمانش – حتی ممکن است مال خودش نباشد.

“پدر” که از جمعه در سینماها اکران می شود ، اولین کارگردانی زیلر است ، اما او یک نمایشنامه نویس و نویسنده مشهور فرانسوی است که در حال اقتباس از نمایشنامه خود است که در سراسر جهان به صحنه رفته است. (در برادوی ، پدر با نام آندره ، فرانک لانجلا بازی می کرد. در لندن ، آلفرد مولینا بود.)

زوال عقل غالباً روی صفحه مشاهده می شود ، اما معمولاً از نظر مشاهده صمیمانه عزیزشان ، عقب می افتد. کوپید مایکل هانکه ، با ژان لوئیس ترینتیگنت و امانوئل ریوا ، که به همین ترتیب در یک آپارتمان شیک باقی مانده بودند ، با چشمی سرد و روشن به عشق بزرگ نگاه کردند و به زور محو شدند.

فیلم هانکه بیشتر به دلیل بازیگرانش طنین انداز شد – هر دو تیتان فیلم فرانسوی که به پایان می رسد – و زلر نیز عواقب زندگی واقعی را پیشنهاد داد – یا بهتر است بگوییم اصرار داشت. هاپکینز ، 83 ساله ، نام شخصیت خود را مشترک می داند و “پدر” را می توان به عنوان یک گریه دیرهنگام و خودآگاه توسط یک مجری عالی مشاهده کرد. زلر همچنین اولیویا کلمن را به عنوان دختر دلسوز آنتونی آن و اولیویای دیگری به نام اولیویا ویلیامز انتخاب کرد که آن گاهی اوقات برای آنتونی ظاهر می شود.

برای من ، این چشمک ها این احساس را تقویت کردند که “پدر” مفهومی هوشمندانه است ، نه یک فیلم عمیق. اگرچه بسیار اجرا شده و به خوبی ساخته شده است ، اما از منظر یک تمرین درخشان اما توخالی است که بیش از زندگی یا تلفات ، توجه بیشتری را به برنامه ریزی ماهرانه خود جلب می کند.

و با این حال ، اگر فیلم وجود داشته باشد ، تعداد کمی از آنها کابوس و آشفتگی زوال عقل را روشن کرده اند. پدر به جای اینکه به او خیره شود ، ما را به وسط اتاق آینه اختصاصی آنتونی هدایت می کند. ما به اندازه او گیر افتاده ایم ، چون صحنه ها پخش می شوند و سپس با تغییر جزئیات ، دوباره بازی می کنند تا بفهمیم چه چیزی واقعی است و چه چیزی نیست: ما آن را با یک مرغ برای شام به خانه می آید. شوهرش پل (روفوس سیول) ، نشسته با روزنامه ؛ مصاحبه با یک پرستار آینده (Imogen Poots).

در هر جلسه ، آنتونی برای درک تلاش می کند. او وقتی واقعیت ها منطبق نیست مشکوک است و وقتی با او مخالفت می کند خشمگین می شود. به نظر می رسد که گاهی اوقات عذاب های آگاهی در صورت ضرر و زیانی که نمی تواند تصمیم بگیرد روی صورت او پرواز می کند. غریبه ای که در آپارتمان پیدا می کند به او می گوید که او شوهر آن است. شوهرش می گوید آپارتمان مال او نیست. ساعت مچی او (بازی دیگری با کلمات) هنوز موجود نیست.

دیدن بازی هاپکینز در تمام این تغییرات خلقی که همیشه در حال تغییر هستند ، یک پرچ است. او حداقل برای یک انسان مغرور مانند آنتونی فهمید که چگونه نفس نفس همچنان به نبردی ادامه می دهد که نمی داند از قبل گم شده است. عدم رضایت از واقعیتی که با آن سازگار نباشد. “این مزخرفات چیست؟” آنتونی با عصبانیت می پرسد. برای بازیگری بسیار شدید ، کاملاً غیر عاطفی ، این لیر اوست.

با این حال پدر اغلب مانند یک معما بالینی احساس می شود که باید حل شود. وقتی مه – برای ما ، نه برای آنتونی – پاک می شود و اتصالات حافظه همگام می شوند ، آخرین صحنه “پدر” را به فراتر از شبیه سازی شرایط آنتونی می کشاند. صحنه دیرهنگام موج شفافیت دلخراشی را به همراه دارد. او جزئیات وضعیت آنتونی را روشن می کند ، در حالی که تأمل می کند در مورد چیزهایی که ممکن است مجبور شویم وقتی همه چیز دیگر از بین می رود به آن پایبند بمانیم.

“پدر” که توسط سونی پیکچرز کلاسیک منتشر شده است ، توسط انجمن فیلم آمریکا به دلیل برخی مطالب زبانی و موضوعی قوی ، رتبه PG-13 را کسب کرده است. مدت زمان: 97 دقیقه. از چهار ستاره دو و نیم ستاره.

———

نویسنده AP ، Jake Coyle را در توییتر خود در زیر دنبال کنید: http://twitter.com/jakecoyleAP




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>