[ad_1]

جومپا لاهیری ، برنده جایزه پولیتزر ، با یکی از شلوغ ترین کتاب های سال بازگشت

مکان ، توسط Jumpa Lahiri (آلفرد A. Knopf)

جومپا لاهیری ، برنده جایزه پولیتزر ، بار دیگر با یکی از بی نظیرترین “رمان” های سال بازگشت.

علاوه بر این ، عمل زیادی در داستان وجود ندارد ، که در عوض بر مشاهدات زندگی روزمره تمرکز می شود ، هم در فضاهای مختلفی که راوی در آن زندگی می کند و هم در مونولوگ درونی خود. او نگاه نویسنده را به جزییات ، باغی را که روی دیوارهای یک موزه نقاشی شده است ، تصرف می کند: «درختان با شاخه های نازک خود ، انگار از نسیم نرم که از میان چشم انداز عبور می کند ، خم می شوند. این شباهت به باد باعث لرزش طبیعت نقاشی شده است … “او همچنین به خوبی می داند:” تنهایی: این کار من شده است … و با این وجود من را عذاب می دهد ، من را سنگین می کند ، حتی اگر آن را خیلی خوب می دانم “

هر فصل به سرعت ظهور کرد ، و این خواننده در ادغام آن در یک کل رضایت بخش مشکل داشت. هنوز نثر کم و غنایی است و سفر لذت بخشی است و در زندگی ناشناس گشت می زند و چیزها را از چشم شخص می بیند. در یک مرحله ، راوی به اندازه خوانندگان خود فضول می شود ، یک غریبه را در خیابان دنبال می کند و با تعجب می گوید: “چهره او چیست؟” آیا او همیشه مثل من اینجا زندگی کرده است؟ … “آیا او زنگ دوست خود را به صدا در می آورد؟ عاشق؟ آیا او از نوشیدن آب میوه یا بستنی دست خواهد کشید؟ “

ما هرگز نمی فهمیم که دقیقاً چگونه باید زندگی جدیدی راوی خود پس از صفحه آخر تصور کنیم. بعضی از منتقدان ادبی این رمان را دوست خواهند داشت ، حتی وقتی بعضی از خوانندگان سرشان را می خارند. به لاهیری تبریک می گویم که فرم را کشیده و چیزی تازه ایجاد کرده است.

[ad_2]

منبع: windows-edu.ir