کریستوفر پلامر اقدام سوم را دریافت کرد که ارزش آواز خواندن را دارد


این یکی از کنایه های بزرگ هالیوود است که کریستوفر پلامر فیلمی را که او را به افسانه تبدیل کرده دوست نداشت. او برای یک بازیگر یک بازیگر بود و برای ساختن شکسپیر دندانهایش را بریده بود. فکر می کرد صدای موسیقی یک روسری احساسی است. و او تنها نبود – بررسی ها در آن زمان بسیار وحشتناک بودند. سپس ، به عنوان یک نفرین شخصی ، به یک کلاسیک محبوب جهانی تبدیل خواهد شد. او در نقش هنری پنجم و هملت بازی کرد ، اما هنوز کاپیتان فون تراپ ، به گفته وی در سال 1982 ، “مانند یک آلباتروس” او را دنبال کرد.

اما حتی پلامر نیز که جمعه در سن 91 سالگی درگذشت ، آنقدر عمر کرد که کمی نرم شود. چرا که نه؟ او همچنین باید از کاری لذت ببرد که تعداد کمی از بازیگران آن را انجام می دهند: یک اقدام سوم واقعی با نقش های عالی مانند مایک والاس خبرنگار 60 دقیقه ای در فیلم “خودی” مایکل مان ، بیوه ای که بعدا در فیلم “مایک میلز مبتدی” و به تازگی نویسنده رمز و راز مقتول در رایان ظاهر شد. چاقوهای جانسون. او طی یک دهه سه نامزد اسکار دریافت کرد و در سن 82 سالگی به پیرترین بازیگری تبدیل می شود که تاکنون برنده اسکار شده است (برای “مبتدیان”). او هنوز هم این عنوان را دارد.

“عزیزم تو فقط دو سال از من بزرگتر هستی.” شما در تمام زندگی من کجا بوده اید؟ “او در سال 2012 به اسکار خود گفت.” هنگامی که من برای اولین بار از شکم مادرم بیرون آمدم ، در حال تمرین سخنرانی شکرگذاری ام در آکادمی بودم. اما مدتها پیش بود که به لطف شما بود ، فراموشش کردم. “

جسور و پر از هوای اشرافی ، پلامر می تواند مردی پیشرو و بدون استعداد باشد. با او ، او ستاره ای با روحیه بازیگری بود که بعداً طول عمر خود را به آن تقدیم می کرد.

“خوشحالم که خیلی زود بازیگر شدم. او از مجری بودن متنفر بودم ، “او در سال 2015 به Vanity Fair گفت.” شما واقعاً نگران فک خود هستید. لطفا.”

پلامر در سال 1929 در تورنتو متولد شد و نوه نخست وزیر جان ابوت نخست وزیر کانادا است و در جوانی عاشق تئاتر شد. او که به طور کلاسیک آموزش دیده بود ، خود را به عنوان یک دزدگیر برای صحنه معرفی کرد و مدتی در برابر جذابیت صفحه نمایش بزرگ مقاومت کرد. گویی برای اثبات دیدگاه خود ، چند فیلم اول او بخاطر نمی آورند. سپس صدای موسیقی آمد. کمکی نکرد که ضربه مضاعفی را که صدای خواننده اش در فیلم آخر تکرار می شود ، دریافت کرد.

“تنها دلیلی که من این کار خونین را انجام دادم این بود که توانستم در یک فیلم موزیکال را روی صحنه بسازم!” او گفت. اما او از این معامله دوستی مادام العمر با جولی اندروز به دست آورد.

او مدتی در تئاتر بازنشسته شد که این یک ممنوعیت برای زندگی دیگر خواهد بود. او برنده جوایز تونی برای سیرانو و باریمور شد و حتی بعداً به عنوان شاه لیر به شکسپیر بازگشت.

در طول شش سال کار حرفه ای ، اعتبار صفحه نمایش او بسیار متنوع است. او در مالکوم ایکس بود و من باید سگ ها را دوست داشته باشم. وی در فیلم Star Trek یک کلینگون و در آخرین ایستگاه تولستوی ، با بازی مرد رودیارد کیپلینگ با بازی The Man Who Will King و کاپیتان نیوپورت در دنیای جدید حضور داشتند.

“مدتها قسمتهایی را می پذیرفتم که مرا به مکان های جذاب در سراسر دنیا می برد. او در سال 2007 به آسوشیتدپرس گفت: من به جای فیلمبرداری در برانکس ، ترجیح می دهم که به موجودی دیوانه به جنوب فرانسه بروم. من زندگی حرفه ای خود را فدای هتل های بهتر و سواحل جذاب تر کردم. “

پلامر همچنین در کنار دوستان مهربانی مانند جیسون روبردز ، ریچارد هریس و پیتر اوتول یک نوشیدنی افسانه ای مشت مشت بود.

“هدف ما این بود که اگر می خواهیم مرد بنامیم. ما باید تا آنجا که می توانیم بنوشیم. و اگر ما بتوانیم روز بعد بدون مشکل از هملت عبور کنیم ، این چیزی است که شما را مرد کرد ، پسرم ، “او در سال 2008 به تری گروس گفت.” این هیچ هزینه ای برای شما ندارد مگر اینکه بتوانید.

Fernet-Branca کوچک ، گره خورده با خامه de mente ، “قبل از رفتن به صحنه بعد از یک شب سخت خاص مورد علاقه” انتخاب من “بود. اما او هشدار داد ، به یکی بچسب. دو یا سه و “دوباره مستی”.

در سال های بعد ، او سرعت خود را کم کرد و در خاطرات تحسین برانگیز خود ، “به طور مستقل” ، در مورد کارهای قدیمی خود نوشت. پلامر تصمیم گرفته بود “به شکستن ادامه دهد” ، زیرا “بازنشستگی در هر حرفه مرگ است.” و او این کار را کرد و به نوبه خود در سال 1999 در The Insider به عنوان یک نقطه عطف اشاره کرد.

“سپس سناریوها بهتر شدند. من ارتقا پیدا کردم! وی به AP گفت: “از آن زمان ، آنها سناریوهای درجه یک بوده اند.” “همه موفق نیستند ، اما ارزش آن را دارند.”

در سال 2017 ، در اعماق اولین افشاگری های #MeToo ، او وقتی جایگزین رسوا کوین اسپیسی به عنوان ج. پل گتی در فیلم “همه پولهای جهان” از ریدلی اسکات ، درست شش هفته قبل از اکران فیلم در سینماها. این جریان علاوه بر اینکه انرژی تئاتر را برای او یادآوری می کرد ، از نظر حرفه ای نیز مثمر ثمر بود: بازی در نقش سومین نامزدی اسکار را برای وی به ارمغان آورد.

و گرچه مقداری از آن استکبار جذاب را تا آخر حفظ کرد ، اما پلامر نیز مردی قادر به تکامل بود ، حتی برای The Sound of Music.

پلامر به Vanity Fair گفت: “همانطور که من در مورد صدای موسیقی بدبینانه رفتار می کردم ،” من احترام می گذارم که کمی تسکین درگیری با ماشین و تعقیب و گریزهایی که این روزها می بینید است. این یک جهانی شگفت انگیز و به سبک قدیمی است. “

پلامر وارد دهه 80 زندگی خود شد ، و نگران بود که به چه نتیجه ای برسد ، اما پس از چند سال این نگرانی ها را کنار گذاشته بود.

“من واقعا از آن لذت می برم. و در دهه 80 حرفه دیگری داشتم. من از این موضوع بسیار خوشحالم. بهتر از بیشتر دهه های دیگر بود – او در سال 2018 گفت – من همه چیز را در تئاتر بازی کردم. هنوز هم دوست دارم در تئاتر کار دیگری انجام دهم. اما من همه نقش های عالی را بازی کردم. و خیلی کثیف نیست حالا اگر می توانم ، همان قسمتهای عالی را روی صفحه می خواهم. و تاکنون ، بله. من شخصیت های فوق العاده ای بازی کردم. “

———

نویسنده AP ، Lindsay Bar را در توییتر دنبال کنید: www.twitter.com/ldbahr




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>