گلندا جکسون با “الیزابت گم شده است” به صفحه بازگشت


فقط یک پروژه پس از 25 سال غیبت ، گلاندا جکسون ، برنده دو بار اسکار را به صفحه نمایش کشاند: “الیزابت گم شده است”.

نیویورک – تنها یک پروژه پس از 25 سال غیبت ، گلاندا جکسون ، برنده دو بار اسکار ، را به صفحه نمایش بازگرداند: “الیزابت گم شده است”.

این فیلم یک رمز و راز است ، اما خیلی بیشتر – یک نگاه قدرتمند و تأثیرگذار به زوال عقل ، یک مشکل عاطفی و مالی فوری برای بسیاری از ملت های پیر. جکسون در نقش زنی گم شده در مه بین گذشته و حال است.

این بازیگر از انگلستان تلفنی به آسوشیتدپرس گفت: “این چیزی است كه ما به عنوان جامعه باید جدی بگیریم.” این یك سیاهچاله بزرگ است.

این فیلم 90 دقیقه ای که در سال 2019 در انگلیس پخش شد ، با استقبال زیادی روبرو شد و بینندگان آمریکایی این فرصت را دارند که از روز یکشنبه از طریق شاهکار PBS آن را ببینند.

جکسون 84 ساله نقش ماد را بازی می کند که از بیماری آلزایمر رنج می برد. خانه او پوشیده از یادآوری ها و دستورالعمل های چسبناک است – “قفل را فراموش نکنید” و “دیگر نان نیست” – و جیب های او پر از یادداشت های خطی است که برای یادآوری وقایع و جلسات به او نوشت

سارا براون ، تهیه کننده اجرایی ، گفت: “نکته منحصر به فرد در مورد آن ، که اغلب به قطعات زوال عقل تبدیل نمی شود ، این است که باعث می شود بیننده سعی کند با زوال عقل زندگی کند – ترس ، وحشت ، ناامیدی.”

بینندگان ماد را ملاقات می کنند درست همانطور که او اصرار دارد که بفهمد چه اتفاقی برای دوستش الیزابت افتاده است ، که گویا گم شده است. این ناپدید شدن در ذهن هرج و مرج فزاینده با ذهن بسیار بزرگتر – خواهرش در سال 1949 – همراه است.

این فیلم دارای جدول زمانی است و مود از سال 1949 بین گذشته و حال خود جابجا می شود و یک پرتره دلسوزانه و غیرحسی از زوال عقل را نشان می دهد.

“هیچ کس به من گوش نمی دهد. آیا من نامرئی هستم یا چیزی؟ مود می گوید بعداً ، او در یک رستوران ذوب می شود: “من می خواهم جیغ بزنم ، اما بیرون نخواهد آمد!”

وی به عنوان بخشی از کار خود از مراکز قدیمی – که در انگلیس خانه های مراقبت نامیده می شوند – بازدید کرد و از نزدیک اثرات بیماری را دید.

وی گفت: “مسئله ای که مدتهاست با آن روبرو شده ام ، مطمئناً زمانی که هنوز عضو پارلمان بودم.” “ما در حال بررسی وضعیتی هستیم که اگر بیشتر از گذشته به زندگی خود ادامه دهیم ، خانه های سالمندان برای نحوه مراقبت از خود ضروری خواهند بود.”

برای ورود به این نقش ، جکسون با گروه Dementia UK و رئیس تحقیقات و نشریات آن ، دکتر کارن هریسون دنیینگ مشورت کرد.

جكسون گفت: “من از او خواستم یكی از مواردی كه سخت تر با آن روبرو شدم انگیزه این زن بود.” پاسخ یک کلمه بود: ناامیدی – که هیچ کس او را جدی نمی گرفت یا اینکه او به خاطر نمی آورد.

عملکرد جکسون حتی خودش را به لرزه درآورد. وی گفت: “چند روز بود که اطمینان پیدا کردم که به این بیماری مبتلا شده ام ، اما این واقعا برای دوره مناسب است.”

از دیگر فیلم های اخیر مربوط به بیماری آلزایمر و زوال عقل می توان به “دور از آن” ، “هنوز آلیس” ، “دفترچه” و “وحشی ها” اشاره کرد.

براون اِما هیلی ، نویسنده را که کتابش به همین نام منبع اقتباس فیلم است ، به دلیل یافتن راهی قانع کننده برای نشان دادن زوال ذهنی ، تأیید می کند.

وی گفت: “به نوعی اما هیلی از رمز و راز برای جلب بیننده استفاده كرد ، اما در واقع این اسب تروا بود كه از بیماری مطلع شدیم.”

تصویر عظیم جکسون همان پژواک است. او در نقش ماد نقش عصبانی و وحشت زده ، خجالت زده و وحشی را بازی می کند. نقشی برخلاف کار اخیر وی در برادوی در King Lear که دیوانه است.

“این عملکرد خشن است. در حقیقت ، از بسیاری جهات شبیه لیر است. ” “او عصبانیت و همچنین لطافت و شوخ طبعی را به ارمغان می آورد – و گاهی اوقات همه در یک صحنه است.”

جکسون می گوید غریبه ها به او مراجعه کرده اند تا قربانیان بیماری را از نظر جسمی و روحی با خانواده هایشان تقسیم کنند. وی اخیراً دیده است که سیاستمداران انگلیس جدی بودن زوال عقل را می پذیرند ، به ویژه با توجه به چگونگی ویران کردن خانه های سالمندان توسط COVID-19.

جکسون گفت: “امیدواریم که واکنش مشابهی از سوی افرادی که از واقعیت این بیماری ها رنج می برند ، همانطور که در این کشور به نظر می رسد ، وجود داشته باشد.” نیاز به مراقبت در آینده افزایش خواهد یافت.

———

مارک کندی در http://twitter.com/KennedyTwits است




منبع: windows-edu.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>